De angst voor natte voeten, oftewel: poëzie die staat als een kluis

Dichter Rogier de Jong houdt niet van raadsels of geheime genootschappen. Dat poëzie geen exclusieve club is met een cijferslot op de deur, hoewel gedichten soms misschien ondoorgrondelijk en moeilijk lijken, licht hij in deze column – met voorbeelden – toe. Terwijl hij zich hardop vragen stelt, mag poëzie alles hebben en alles zijn en moet ze helemaal niets!

Lees verder

Dick Roggen

‘De eenling die hij werd en misschien ook wel wilde zijn’, zo staat deze dichter beschreven op de site die onlangs ter herinnering aan hem in het leven werd geroepen. Met weemoed en eenvoud weet Dick Roggen, twintig jaar na zijn overlijden, nog steeds te raken. Het verlangen beschreven maar niet nader uitgelegd.

Lees verder

“We zitten steeds met de beperking gevangen te zijn in onze eigen doder: ons vlees, dat onderworpen is aan tijd en ruimte”

Je onthecht voelen vormt voor Marijke Van Thielen de ideale basis om te schrijven en ze heeft alle reden tot dat gevoel. Wij mogen, als we dat willen, doorgaan zo lang mogelijk te genieten van het behaaglijk zelfbedrog, zij is oprecht in het veelal nihilistisch en feministisch beschrijven van elke herinnering. De vrouwelijke beleving van seksualiteit speelt daarin een grote rol.

Lees verder

Inge Boulonois

Als je van origine beeldend kunstenaar bent zoals dichter Inge Boulonois, hoor je nog meer van wat de kunstenaar wil zeggen met en op zijn schilderijen. Zij vertolkt dat vervolgens prachtig in haar ‘serieuze’ gedichten. Ook haar light verse inspireert tot nog beter kijken! Elke week een actueel snelsonnet op www.gedichten.nl.

Lees verder