“de woorden krijgen naar mijn gevoel opnieuw ruimte om te ademen”

Het lezen en schrijven van poëzie ordent nog steeds de gedachten van Laura Tack op de meest vrije manier; dat deed het van jongs af aan. De lenigheid van taal groeit mee met de complexe menselijke gevoelens, geen enkele wetenschappelijke analysedrang kan ze bedwingen. Haar gevoeligheid voor de diverse indrukken bedwingt ze in haar gedichten als een tuinman die zorgvuldig de bomen snoeit.

Lees verder

Aly Freije

‘Echo’s uit dagboeken vol herhaling’, ‘stemmen’ maar ook de stilte van de winterakkers in het sneeuwlandschap, daartussen beweegt dichter Aly Freije zich behoedzaam. Uiteindelijk ‘stollen de zinnen in de nacht tot ijs’ maar niet voordat wij ze ook gehoord hebben. In haar taal de zorg voor het bestaan, de natuur, de bewoners en het milieu.

Lees verder

Wim van Strien

Als je je ergert aan de Sint Nicolaasversjes van je familie, kun je maar het beste zelf met dichten beginnen….dat was althans de opvatting van fysicus Wim van Strien die met het resultaat (en deze publicatie) zichzelf (en ons) verbaasde en vermaakte. Van Strien schildert ook en laat zich inspireren door sommige bijdragen in ons magazine!

Lees verder

“een bijzondere vorm van intimiteit”

Recensent Hans Franse is zo’n grote fan van het werk van dichter Mieke van Zonneveld dat hij nader met haar kennis wilde maken. ‘In een goed gedicht zijn vorm en inhoud een overtuigende eenheid’ en vorm ‘moet een vorm zijn die niet alleen cerebraal werkt, maar ook als het ware lichamelijk gevoeld kan worden’. Ze legt hem veel uit maar hoopt dat er in haar gedichten een ‘raadselachtigheid’ blijft en dat de lezer tot verder denken wordt aangezet.

Lees verder