Gerhard te Winkel, Fred Penninga (red.) – Parade der Poëten

In de ‘Parade der Poëten’ bezingen 61 dichters in 76 gedichten het cultureel erfgoed van de provincie Utrecht. De dichters zijn de prijswinnaars en genomineerden van zes regionale dichtwedstrijden, alsmede vijftien uitgenodigde gastdichters uit de provincie. Voordat hij de bundel opensloeg, vreesde Eric van Loo de clichés van het gelegenheidsgedicht. Maar de deelnemende dichters blijken niet van gisteren. In uiteenlopende vormen en toonzettingen geven zij een onverwacht rijk en gevarieerd beeld van het cultureel erfgoed in de provincie Utrecht.

Lees verder

Klassieker 228: Hugues C. Pernath – Tracht men

Deze maand een gedicht van Hugues C. Pernath, een van de Vlaamse experimentele dichters die in 1955 met het tijdschrift Gard Sivik het Vlaamse poëzielandschap opschudde. Geen makkelijke dichter, geen makkelijk gedicht. Pernath maakt geen knieval voor de lezer: “Ik schrijf geen poëzie om iets mede te delen. Ik schrijf poëzie om mezelf te ontdekken.” Jan Buijsse helpt ons, om in deze ‘uitdagende poëzie’ iets meer van de schuilweg van deze dichter bloot te leggen.

Lees verder

Monica Boschman – Zeerslag

Het meest opvallende in het debuut van Monica Boschman zijn de vele neologismen. De titel intrigeert. De associatie ‘zeeslag’ komt als eerste boven, maar in deze bundel worden geen spelletjes met pen en papier gespeeld. In het grootste deel van de bundel lijkt de dichter dicht bij haar eigen werkelijkheid te blijven. Haar gedichten lijken de neerslag van oude pijn, van oud zeer. Gepresenteerd in een strak ingedeelde bundel, waarin aan elk van de vijf onderwerpen evenveel gedichten zijn gewijd.

Lees verder

Jan Boerstoel – Drinken doet een beetje zeer

Begin 2019 heeft uitgeverij Prometheus een reeks kroegverzen van Jan Boerstoel heruitgegeven: de vijfde, uitgebreide druk van ‘Drinken doet een beetje zeer’ (1984). Misschien geïnspireerd door het verkoopsucces van ‘Pessimisme kun je leren’ van Levi Weemoedt, dat het light verse weer flink op de kaart heeft gezet. Inge Boulonois genoot van ‘een mooie, geestige en verzorgde bundel’. Extra vermelding verdienen de oorspronkelijk illustraties van Bert van der Spek, met een lijnvoering die fraai bij de inhoud past.

Lees verder

Liesbeth Lagemaat – Abri

Liesbeth Lagemaat debuteerde in 2005 met de bundel ‘Een grimwoud in mijn keel’, waarvoor zij de C.Buddingh’-prijs ontving. Gedichten van haar verschenen veelvuldig in De Tweede Ronde, alsmede in Awater en Het Liegend Konijn. Johan Reijmerink trof in ‘Abri’ veel bevlogenheid aan, maar ook een exuberantie in woord en beeld. Ze maakt het de lezer niet altijd even makkelijk: ‘Bij eerste lezing waan je je in een onstuimige zee vol los drijvende woorden en beelden.’ De poëzie lijkt voor Lagemaat een schuilplaats in een onherbergzame wereld.

Lees verder