Anouk Smies – Onbeschoft zo wit

‘Onbeschoft, zo wit’ krijgt een wervende tekst mee: ‘Alzheimer verwordt tot jazz in deze derde, voldragen bundel van Anouk Smies, over de erosie van de menselijke geest.’ Maurice Broere las de bundel met wisselend genoegen. Sommige gedichten over alzheimer leiden tot ontroering, en de vormgeving vindt hij lekker eigenwijs. Maar: ‘De bundel valt me toch wat tegen, omdat op sommige plaatsen de beeldspraak mij tegenstaat, weinig natuurlijk overkomt en gezocht is.’

Lees verder

Kila van der Starre en Babette Zijlstra – woorden temmen. 24 uur in het licht van Kila&Babsie.

‘24 uur in het licht van Kila&Babsie’ van Kila van der Starre en Babette Zijlstra is de eerste titel in de beoogde reeks ‘woorden temmen’ van grange fontaine, een nieuwe uitgeverij op het gebied van cultuurparticipatie. Toch zullen de meeste lezers denken, dat dit boek zelf ‘woorden temmen’ heet, met ’24 uur enz.’ als ondertitel. Eric van Loo is onder de indruk van het aanstekelijk enthousiasme waarmee het boek geschreven is, al komt hij ook tot de conclusie dat ‘woorden stromen’ de lading beter zou dekken.

Lees verder

Leo Hermens – De zoete versie

‘De zoete versie’ is de derde poëziebundel van Leo Hermens (1961). Ondanks de verleidelijke titel konden deze gedichten Peter Vermaat niet bekoren: “Behoudens af en toe een verstopt rijmwoord is aan het bovenstaande [‘Over het onzelfzuchtige’, p.11] geen touw vast te knopen en daarmee zal het ontegenzeggelijk het stempel ‘hedendaags’ opgedrukt krijgen door deze en gene in het uitgeverswezen en binnen de redacties van literaire tijdschriften.”

Lees verder

Michel Bartosik – Berichten uit het sorteercentrum

Vijf jaar lang schreef de Belgische dichter en criticus Michel Bartosik (1948 – 2008) essays in de Poëziekrant onder de titel ‘Berichten uit het sorteercentrum’. Tien jaar na zijn dood verschijnt een bundeling van deze bijzondere en vaak diepgravende verhandelingen. Peter Vermaat zag zich voor de opgave gesteld: hoe recenseer ik zo’n gevarieerde verzameling essays? Het resultaat is een alleszins lezenswaardige recensie, misschien wel een essay op zich.

Lees verder

René van Loenen – Veertig vrouwen uit de Bijbel

In ‘Veertig vrouwen uit de Bijbel’ brengt René van Loenen vrijwel alle vrouwelijke personages uit de Bijbel voor het voetlicht. Veertig is niet veel, slechts een fractie van het aantal mannen. In die zin is dit misschien wel een emancipatoire bundel. Recensent Peter Vermaat las meer een ‘berijming’ van het Bijbels materiaal dan authentieke poëzie: ‘De lezers voor wie Van Loenen schrijft, lijken vooral kerkelijken en kerkelijk geïnteresseerden te zijn en waarschijnlijk in veel mindere mate literair geïnteresseerden.’

Lees verder