vrijmarkt
vleugels slaan mijn luchtpijp dicht
hoeveel laagjes zweten handen
voel
hoe ingehouden adem trilt
onder druk van vreemde tanden
speels gezet in lippenstift
kom maar
neem jij je bagage mee lieve schat
haal ik een metertje rekverband
kunnen we samen hand in hand
hart en zieltjes ingepakt
pakketjes gooien in de Waal
dat water draagt veel verder weg
mondt uiteindelijk zelfs in zee
en spoelt het in Zaltbommel aan
daar brak je vast nog nooit
hier woon ik dan
deze zwartomrande wereld tolereert geen grijstinten
enkel hier en daar een platgeslagen bont en blauw
hier dansen geen stofvlokken onder het bed
woekeren geen planten op de vensterbank
schotelen geen kopjes op het aanrecht
dit is mijn mausoleum
hier wordt niet geleefd
alleen gehuisd
