Meandermagazine

Rogier de Jong over een poëzieavond in Harelbeke, één van het soort dat voorbijvliegt en tegelijk in het geheugen blijft haken. Met de avant-gardedichter Christoph Bruneel, het podiumdier Pierrette COffrée met haar ‘magisch-reële slampoetry’ en Kris De Lameillieure die door de gastheer-presentator eveneens gekwalificeerd werd als neoromanticus. Met een groepsfoto die het plezier en de liefde voor de poëzie afdoende weergeeft.

Dichter Paul Meeuws kan de kwetsbaarheid goed oproepen. Hij brengt ook een zekere lichtheid in de tragiek. Zo gevoelvol en respectvol over je demente partner schrijven, niet te intiem, maar beschouwend, is knap. Herkenbaar, ‘een verleden dat ik voor je bewaak’, ‘Ik deed je kamer op slot om een eiland te maken, /maar het rumoer op de gang wekt je verlangen naar ginds.’

Ivar van der Walle is een slamdichter en hij onderzoekt in zijn poëziedebuut ‘Aluminiumfolie’, de worsteling tussen masculiniteit en tederheid, zo zegt Sander Ausums. Die tederheid is een kenmerk van de dichter op het podium. Ausums zat namelijk in de zaal van De nacht van de poëzie toen de dichter zijn tedere woorden sprak. Die vinden we ook terug in de bundel: ‘zijn taal is duidelijk, licht weemoedig en vindingrijk.’

‘Ik zoek naar vragen die antwoorden overbodig /maken, ik wil oplossen in wat onoplosbaar is. / In mij worstelt hunk met hork, stemrecht / met despoot, mammoet met permafrost.’ Dichtregels van Josse Kok die misschien nog wel meer zeggen dan dit interview doet. Uit ieder obstakel en elke emotie tracht hij een gedicht te destilleren. ‘Word een bezwering / die stilte afdwingt, spreek jezelf uit’.

In de bundel ´Verzamelde gedichten 2003 – 2023´ van Micha Hamel zijn veel gedichten herzien. Peter Vermaat onderzoekt deze aanpassingen en ziet verbeteringen, maar vraagt zich tevens af of het de kern raakt van wat poëzie zou moeten zijn.

Maria Ros schreef een intrigerende cyclus gedichten rond de conceptie. We ‘luisteren naar het gegons / van delende cellen’, verkeren in ‘die bloedrijke holte / waarbinnen misschien een oorschelp meedeint’, voelen de twijfel die ‘in haar bloed ruist’, zoeken ‘uit zachte wand / de keerkans’, ‘is er een naam / om aan te roepen?’.