Meandermagazine

Lisette Lombé sluit haar periode als Dichteres van Belgie af met een bundeling van haar gedichten die ze schreef gedurende die tijd. Marc Bruynseraede zegt dat in ‘Et nos poèmes resteront émeutes / En onze gedichten blijven oproer’ de thema’s uit het leven en de actualiteit gegerepen zijn en waarvan de zegging, door de emotionele geladenheid, met grote impact bij de toehoorder overkomt.

Een experiment, in de romantische traditie - maar dan eigentijds, zeggen dichter Boris Wanders en fotograaf Judith Lechner, van hun zoektocht naar de genius loci van Landes. Hun observaties trekken ons aan, dennen die spreken, ‘ga toch weg met je zoektocht naar zielsverwantschap’, metaforen als ‘van alle tijden mogen golven door me heen rollen’ in het ‘niets hoeft’. Dat moment nog even rekken.

De van oorsprong Israëlische Tsafrira Levy woont vijftig jaar in Nederland, ze schrijft in haar tweede taal en heeft een verzamelbundel samengesteld: ‘Hier is thuiskomst’. Paul Roelofsen merkt op dat achtergelaten familieleden en gerechten uit Israël een hardnekkige heimwee oproepen. Hij vindt het een interessante bundel die hij met plezier heeft gelezen.

De stad Dresden herinnerde Hans Franse, kort na de Wende, hevig aan zijn oorlogsjeugd met bombardementen. Nu is de stad weer mooi, al blijven er littekens. De stad beleeft de lente, langs de rivier is het heerlijk. Zittend op een kademuur nam Erich Kästner daar het menselijk bedrijf waar. Dichter van de werkelijkheid, Duitslands hoopvolste pessimist en de meest positieve negativist.

Joost Dancet bespreekt het gedicht 'mummie' uit de bundel 'voor wie de tijd verstrijkt' (2022) van de Vlaamse dichter Miriam Van hee (°1952) over een wel bijzonder museumbezoek. Schoonheid en dood, eindigheid en eeuwigheid lijken elkaar hier wel te omhelzen. Kan een gedicht even memorabel zijn als het museumbezoek zelf? 

Walt Whitman (1819-1892) dichtte niet over Amerika, maar hij dichtte Amerika. ‘Hij ving de taal op van het volk en verzamelde die, zoals hij ook de Indiaanse woorden verzamelde. Hij bouwde dus in feite op van onder naar boven en wees de taal van het establishment af.’ Hij creëerde een democratische taal. Zijn bekendste werk is ‘Leaves of Grass’. Het commentaar van Hans Franse