Meandermagazine

De schrijver ‘Van het Toovervischje’, naar een sprookje van Grimm, noemde zichzelf Leopold. Koos de vertegenwoordiger van Van Nelle bewust dit pseudoniem, was hij vertrouwd met het werk van zijn stadsgenoot of kende hij hem niet? En was de grote dichter een liefhebber van Van Nelle’s koffie? Het lijkt erop dat de grote dichter op een verzuchting van mevrouw Piggelmee heeft geantwoord…

De eenvoud van deze gedichten van Bjorn Knoops bevalt ons. Ze cirkelen rond hetzelfde thema, ze horen samen. De dichter roept veel op met weinig woorden, hij heeft een duidelijke eigen toon. Wat blijft er over als iemand of iets weg is, die soberheid en verstilling ontroert. Een warmte die ons niet toebehoort maar wel omhelst.

Ali Şerik ontving een verrassende doos met als titel: ‘een soort van blijven’, hierin zaten losse gedichten en afbeeldingen: ‘De gedichten van Pol Bracke zijn als de wind die langs de plaatsen waait waar wij onze dierbaren hebben achtergelaten, gedichten die zelfs een grafsteen lijken te verwarmen. Met de foto’s van Marc De Troyer krijgt de bundel een tweede huid, waarin beelden zonder woorden een eigen lied vormen.'

In de serie ‘gesprekken met Meandermedewerkers’ het vijfenzestigste gesprek, met Petra Talsma. Ze vindt het interessant om zich te verdiepen in het schrijf- en werkproces van een dichter, en dan met name die dichters die taal en beeld combineren. Welke beslissingen zijn er in een leven genomen om dat schrijfproces gaande te houden. Het is nooit een gepolijst succesverhaal.

‘Faust’ van Fernando Pessoa is vertaald door Harrie Lemmens. Hettie Marzak is onder de indruk van deze vertaling. Over de inhoud zegt ze: ‘De Faust van Pessoa is een gekwelde, eenzame figuur, niet zo zeer omdat hij begerig is naar kennis en macht zoals de oer-Faust, maar omdat hij verlangt te ontsnappen uit de strijd die zich in zijn eigen brein afspeelt.

In deze nieuwe gedichten van Jan M. Meier zitten veel sprekende beelden. Van een teloorgang, ‘wind vloert het skelet van een oude abeel’ en ‘waait verlangen uit een meisjesjurk’ maar ook prachtige over het ontstaan van een gedicht, ‘hij wacht op een woordenaar’ en ‘de krijgslach van een kraai’, ‘woorden zijn witte bruiden’. Taal is iets tastbaars, ‘aarde scheppen tussen de regels’.