Meandermagazine

Merlijn Huntjens is heel blij met zijn debuut maar kan niet wachten op de volgende. Zijn ideeën en beelden ontstaan doordat hij zich tot andere mensen verhoudt, dood of levend. Samenwerken is niet alleen iets dat gaat over ‘kunst maken’. Het is een oefening in zorgzaamheid voor jezelf en de ander, eigenlijk doodgewoon. Hij heeft vooral gesport om de bundel te maken.

'masc:r' van Dean Bowen is volgens Ali Şerik ''een bundel waarin de lezer op het hoogste punt van een achtbaan zit en gillend naar beneden stort.'' En, zo zegt hij: 'de stem van de dichter is als een waterval die beneden als regen op de rotsen neerstort.'' Wat is mannelijkheid? Wat is identiteit? 'Bowen komt met beelden die als vloedlava uit een vulkaan stromen.'

Uit de oude doos van ‘Reis mee met de dichter G’. Omzwervingen en aardige vrouwen, plaatselijke bevolking en een taalgidsje, grof geschut als: ‘Mag ik een eindje meelopen? Ik houd veel van u. De groeten aan uw man’, niet begrepen worden en denken aan dichtregels, vrouw op de rug en dan van een wankele brandtrap af, en van dat alles poëzie maken.

Het debuut van verloskundige Rodante van der Waal is getiteld ‘Op navelhoogte de kans’. Paul Roelofsen zegt dat zij ‘zonder omhaal schrijft over seksualiteit, zwangerschap. kraamzorg, abortus, weeën en andere pijnen die het baren begeleiden.’ Tevens is er aandacht voor de mentale problemen waar vrouwen mee kampen.

Hans Franse merkt nu dat zijn leeservaring inconsistent is: hij heeft veel boeken niet gelezen omdat hij de taal niet beheerst. En een vertaling, hoe goed ook, laat je niet de adem van de dichter ervaren. Een boek en poëzie moet je in de oorspronkelijke taal lezen: je komt anders niet in de klank- en betekeniswereld.

Joost Dancet bespreekt het gedicht ‘Wensbrief’ uit 'Hazenklop' (2025), de derde bundel van Hanneke van Eijken (°1981). Het is een eigengereide ode aan de vrouwen die haar voorgingen en behoeders zijn van moeder aarde én met een wens.