Columns
Zing je moers taal
‘Zo je moedertaal zingen, zo genieten.’ Hans Franse is lyrisch over een teruggevonden schat, de LP ‘Zing je moerstaal’, ooit verschenen in de Boekenweek van 1976. Grote namen uit de poëzie van die jaren hadden teksten geleverd voor popgroepen en populaire artiesten. Door de samenwerking tussen muzikanten en tekstschrijver, was sonnettendichter Jan Kal ineens veel opener, een prachtig voorbeeld van deze kruisbestuiving.
Harelbeekse avonturen
Rogier de Jong over een poëzieavond in Harelbeke, één van het soort dat voorbijvliegt en tegelijk in het geheugen blijft haken. Met de avant-gardedichter Christoph Bruneel, het podiumdier Pierrette COffrée met haar ‘magisch-reële slampoetry’ en Kris De Lameillieure die door de gastheer-presentator eveneens gekwalificeerd werd als neoromanticus. Met een groepsfoto die het plezier en de liefde voor de poëzie afdoende weergeeft.
Een zacht oordeel
George Orwell onderscheidt vier motieven om te schrijven. Het eerste daarvan is volgens hem puur egoïsme, de drang om in de schijnwerpers te staan. In die zin is Michael Vonk, wiens gedichten Meander kortgeleden van de site haalde, recent doorgebroken als schrijver. De behoefte om gezien te worden is in ons allen aanwezig, onze columnist oordeelt daarom zacht.
Barend Rijdes
Van Barend Rijdes had Ko van Geemert nog nooit gehoord en toch vond hij in zijn vele ongeordende boekenstapels drie boekjes van deze leraar klassieke talen, die schreef en zich begaf in literaire kringen. Dankzij Rijdes weten we dat Adriaan Morriën in 1941 lang donker haar met krullen had en een scherpzinnige en vermoeide indruk maakte. Rijdes liet ons ook een paar gedichten na.
Parels in het Poëziecentrum Nederland (7)
Het Poëziecentrum Nederland koestert het pareltje uit haar 7e aflevering van deze serie als nummer 24 in zijn collectie: de derde bundel van Saskia Stehouwer, ‘bindweefsel’. De bundel is helemaal in handschrift geschreven op composteerbaar papier. Alle hulde voor een uitgeverij die dit soort bundels in het fonds opneemt. En vanzelfsprekend ook hulde voor de dichter die zo'n bundel voortbrengt.
Een poëtisch park inspireert.....
Parijs was in de jeugd van Hans Franse een droombeeld. Rome was te ver weg, New York leek onbereikbaar, in zijn jeugd was vliegen voor de heuse rijken der wereld. Waar kwam dat droombeeld vandaan? Het waren de foto’s van Ed van der Elsken, de romantische beelden uit ‘La Bohème’, de chansonnières en de films. Later werd het zijn stad.
Dodenmars
Het bombardement op Rotterdam, tijdens de Tweede Wereldoorlog, staat in de ziel van de stad gegrift. Ter nagedachtenis aan de ramp verrees op Plein 1940 het iconische beeld ‘De verwoeste stad’ van Ossip Zadkine. Daarbij is een gedicht te vinden van de oud-stadsdichter van Rotterdam Jana Beranová. En er zijn meer beelden en gedichten. Rogier de Jong noemt ze in deze column.
Voor mijn moeder
Wat Jan Loogman geleerd heeft in zijn voorleesgroep is wachten. ‘Het kan zijn dat zij mijn stem niet horen. Of ze verstaan mij wel, maar niet de betekenis van de woorden. Of – en daar hoop ik op – ze begrijpen die en zwijgen omdat ze er het hunne van denken.’ En dan glimlachen ze en proeft hij dankbaarheid en trots in de dichtregels die hij leest.
Parels in het Poëziecentrum Nederland (6)
Het 6e deel uit de serie Parels in het Poëziecentrum gaat over het project ‘Dichter in de zorg’ van de Stichting Literair Zeist, uit 2004/2005 waaraan Patty Scholten meedeed en Gerard Beentjes. Negen maanden waren zij als huisdichter verbonden aan zorgcentrum Heerewegen te Zeist. Hun verslag en gedichten uit die periode zijn bewaard in het Poëziecentrum.
