Daniël Vis

een vriend

wij hadden niets ergers
dan zes jaar zadels
in welk weer dan ook
elkaar en de wereld
die we kut verklaarden
wat ik later loog
en jij nog meende

lachen is iets
dat je doet
met binnensmonds in je kop
een snikkende middelvinger
men gaf je hoop
of iets dat leek
men leerde je drinken
en je dronk
je leven een harde dobber
in de volle glazen
toch
een echte alcoholist
drinkt zich niet dood
het drinken is hem veel te lief
en jou ook

maar
het sloop zo
ongemerkt begerig
naar je binnenste
zoals alles eerst lekker
dan te laat

daar lag je op een bankje
schimmig gelig
in de zonloze lucht
zwanger van je lever
en ik zocht
in een volgestofte kast
naar een passend pak
om je te dragen

Geplaatst in En verder.