Stéphanie Tillieux

De buurvrouw die op zijn minst het bruiloftsboeket wilde vangen

Vergeet mij.

Nee.
Vergeet mij!

En vergeef het haar
dat ze een vrouw is als geen ander.

Ben je daartoe bereid?

Los van mij.

Neem jij haar lief in voor- en in tegenspoed?
Op nice- en op bad hair days?
In menstruatietijden en in overgang?
In onthouding en in extase?
Of neem jij haar stout?
En haar alleen!

Nee!

Sorry.

Wil jij haar trouw zijn?
Haar vertrouwen en haar waarderen?
Af en toe vragen naar hoe haar dag is geweest?
Af en toe niet vragen naar wat jullie vanavond zullen eten?
Af en toe de bril van de wc wel terug op de pot klappen?
Af en toe je handen niet aan je broekspijpen of je sokken afvegen?
Haar niet met Monica Belluci en nooit met Paris Hilton vergelijken?
Af en toe over je gevoelens praten?
Of minstens af en toe je gevoelens tonen?
Neem jij haar niet zoals het alleen jou goed uitkomt?
Maar af en toe gewoon ‘gewoon’,
dat je haar recht in de ogen kunt aankijken?
En neem jij dan de tijd,
zonder haast te willen maken omdat voetbal zo begint?
Neem je haar zoals ze is en nooit een ander kan zijn?
Niet Monica Belluci,
nooit Paris Hilton
en al helemaal niet de buurvrouw!

Neem je haar?
Ben je daartoe bereid?

Of heb je toch liever mij?

Los van haar.
 

Geplaatst in En verder.