LITERAIR E-MAGAZINE VOOR NEDERLANDSTALIGE POËZIE

Gedichten

23 apr 2011

Zoveel weten we al

Waar het daalt en stroomt en bruist,
waar het paadjes vindt vol ongerijmd
van stotteren en treuzelen.

Waar het kolkt in grindverschuiving
sidderend neerkomt, opspringt.
Hoe dit plaatsvindt.

Zo ongeveer.

Waar de komma de tijd omklemt
en de uren loslaat op de wereld.
Hoe het drupt.

Daar.

Zomaar, ligt het verborgen op het mos
te sluimeren tot we komen.
Aandachtig kijken.

Naar dit, dit vreemde.

Mono

Ik zou zo willen raken aan je slaap,
aan dat wat overgave is. Ik zou zo.

Zoals jij snurkt, vol afgestemd, ingenieus
van diepe weerklank. Ik meet het af
met streepjes op het bed.

Elke nacht bedenk ik mogelijkheden,
routes om te volgen, in je pas te blijven,
mee te glijden.

Jouw vlucht vertraagt geen ogenblik.
Jij droomt je elke nacht een vrouw.


Gedicht

     Andere berichten

BP Fossa

BP Fossa

BP Fossa schrijft over wat blijft liggen: mensen, dieren, dingen en herinneringen. Hij hakt, krabt en knaagt aan wat zich niet gemakkelijk...

Paul Meeuws

Paul Meeuws

Van PAUL MEEUWS (Roermond 1947) werd in 2017 de debuutbundel De geluiden genomineerd voor de Buddingh’ Poëzieprijs. In 2022 verscheen zijn...

Maria Ros

  Maria Ros werkte jarenlang als jeugdhulpverlener. Altijd is ze blijven schrijven: korte verhalen en gedichten. Haar thema’s haalt...