Gedichten

A6V3.309.2

het bordje boven je bed
is een plaatsbepaling
voor administratieve doeleinden
dat jij hier eindigt
en het doel daarvan
daar denk ik aan

mijn billen drukken een afdruk
in de groene stoel
die ik niet zie zolang ik zit
bij opstaan zuigt de zitting
de herinnering aan mij weg
terug in oude positie is zij
klaar voor een volgende

in het bed lig jij
je draagt de dood
ik laat je ermee achter

ik breng een schone pyjama
ongestreken uit de droger
flanel is gekamd katoen
het verzacht de situatie niet

kassian

opgestelde stoelen wachten
op kortstondig zitvlees
bedaard druppelt de zaal
vol ingehouden kalmte
men komt hier niet graag
toespraak na toespraak
schieten clichés te kort

voorin de betimmering
om jou heen
nooit eerder paste jij
in een hokje

vandaag drie maanden

ik wil je zo graag
zeggen dat je dood
en hoe alles nu geworden is
dat ik in je spullen foto’s vond
die ik nooit eerder zag
– waarom eigenlijk niet –
en dat het licht
je anders kleurde
dat ik huilde
om je rooie baard
toen was ik één
en jij hem
ondanks mode
afschoor
je blote billen gezicht
en je uitstekende gebit
en je jongheid
en ik huilde om je
en dat ik niet wist
wat jij allemaal verzamelde
en wat je deed
en dat ik nu denk
dat ik je niet kende
ik wil je bellen
en zeggen
dat ik anders
over je denk
nu

Geplaatst in Gedichten en getagd met .