Terug naar Podium (1)

Terug naar Podium (1)

Tien jaar geleden bracht Meander Podium. Een rubriek over/met vernieuwende poëzie. Elke keer stond een dichter centraal en die mocht bepalen wie de volgende keer aan de beurt was.
Er kwamen vijftien dichters langs. Hoe gaat het tien jaar later met hen? Zijn ze nog steeds met poëzie bezig? En zo ja, hoe dan?

Arnoud Rigter

de openbaarslaapster

Ik ga naar mijn geboortedorp
en zie me als een kind op het schoolplein zitten.
We kijken elkaar aan.
Het kind herkent me niet.
Ik herken me wel. Ik ben tenslotte verder,
mijn oogbollen cirkelen regelmatig rond de zon,
ik ben verder. En bijna thuis.

Ik zoek een huis rond een midden.
Diegenen die me mijn naam gaven,
waren destijds vreemden,
maar later minder.

Mijn kinderen zijn me niet vreemd,
maar later meer. Ik zoek nu
een huis rond een midden.

(uit: Zoek de zeesnuiver)

Arnoud houdt zich bezig met de combinatie van beeldende kunst en poëzie. Er verschenen drie multidisciplinaire bundels bij Azul Press: Zoek de zeesnuiver (2013) * Het duimzuigend fossiel (2011) * De onaangebroken stad (2010, stadsgedichten voor Eindhoven).
Hij had publicaties in zo’n tachtig bladen en bloemlezingen en trad al meer dan 400 keer op. Van 2007 tot 2009 was hij stadsdichter van Eindhoven.
Nieuw is ‘project IKEGO’, een samenwerking met muzikant YouEcho.  Ze doen voorstellingen op festivals in een eigen tent, met live poëziemuziek, videoprojecties op de grond en publiek met hoofdtelefoons.
http://arnoudrigter.nl

Bernhard Christiansen

Boodschap

Ik droomde dat ik dood was
mijn ouders en mijn zus
waren nog steeds in het ziekenhuis
zaten rond mijn lijk
maar ik was dood en al lang weer thuis
op de boerderij
het was er heerlijk rustig
ik liep de trap op en was blij verrast
dat ik nog steeds wat zwaarte had
door zware dingen gleed ik met mijn vingers heen
maar lichte dingen kon ik nog steeds grijpen
kon ik nog steeds tillen
ik zocht toen naar een bord
en naar een stukje krijt
ik wou graag een of andere kleine boodschap achterlaten
misschien zoiets als dit

Bernhard zat niet stil: het in het interview van destijds genoemde Poëzie entiteit Blauw bestaat nog steeds * Hij maakte in 2006 een voorstelling, “Multatuli, hoort u mij?”, een spiritistische seance met dode  dichters, die o.a. op Oerol speelde * In 2007 won hij het NK poetry-slam *  Sinds 2009 organiseert hij de ‘Dobbelslam’, een slam waarbij dobbelstenen over de kwaliteit van de  dichters beslissen, juryleden uitleggen waarom de dobbelstenen gelijk hebben, het publiek het beste jurylid kiest * Hij is bedenker en artistiek leider van De Vorlesebühne (sinds 2008), een podium voor kort absurd proza (www.kortvreemdproza.nl) * In 2011 kwam zijn dichtbundel Nu daarentegen uit bij uitgeverij De Contrabas * Hij werkt sinds 2009 samen met pianiste. Zij spelen nu 3 verschillende muziektheaterprogramma’s,  waarvan eentje is gebaseerd op eigen poëzie, eentje op eigen proza * Samen met de Vlaamse schrijfster en dichteres Tine Moniek heeft hij de ‘Garderooobe’  ontworpen. Bezoekers van festivals leveren een herinnering of iets dergelijks bij hen in en ontvangen later hun poëtisch-absurde bewerking hiervan  * Hij schrijft nu vaker gedichten in opdracht, bijvoorbeeld voor mensen die als kinderen seksueel misbruikt werden of een naaste zijn kwijtgeraakt. "Ik probeer om de essentie te vangen, ruis te verwijderen."
http://bernhardchristiansen.nl

Hélène Gelèns

sluitingstijd

je bepaalt: dat is pluis dat is niet pluis
dit hier pluis dat daar niet pluis
vroeger niet pluis nu pluis en straks

vanuit het donker applaus
en je zegt ijdelheid ijdelheid
alles is ijdelheid, je schrapt
(ijdelheid der ijdelheden)
zegt alles is! alles is!
alles is maar wat het is, je schrapt
alles! alles! zeg je ineens
vijf uur is de sluitingstijd van alles

terwijl je nog schrapt: alle all al a
applaus vanuit het donker
en je weet niet: pluis of niet pluis

Uit applaus vanuit het donker (Uitgeverij Cossee, 2014)

 

Hélène bleef niet onopgemerkt. Ze publiceerde drie dichtbundels:  niet beginnen bij het hoofd (Sandwichreeks, 2006; genomineerd voor de C. Buddingh’-prijs) * zet af en zweef (Cosee, 2010; bekroond met Jan Campertprijs) *applaus vanuit het donker (Cossee, 2014)
Haar werk is in verscheidene talen vertaald en opgenomen in literaire tijdschriften en bloemlezingen in binnen- en buitenland. Met een Nederlandse dichtersbende was ze op tournee in de VS, in internationaal gezelschap toerde ze door Polen en droeg voor op festivals in Canada, Albanië, Kosovo, Macedonië en Duitsland.

Ze vertelt: "De debuutbundel was een losse verzameling gedichten, een keuze uit wat ik tot dan toe had geschreven. De gedichten hielden wel allemaal op een of andere manier verband met de titel. De tweede en derde bundel zijn hechter. Vanaf het moment dat ik de titel had bepaald, werd deze richtinggevend voor de gedichten die ontstonden en schreef ik niet langer louter gedichten maar ook een boek. Op dit moment werk ik vooral aan een prozaboek, maar op de achtergrond broeien ideeën voor een nieuwe dichtbundel. Op de poëzie ben ik nog lang niet uitgekeken. Er valt nog zoveel uit te proberen. (Ook in de voordracht.) Tot nu toe maakte ik met iedere nieuwe bundel een reuzenstap ten opzichte van de voorganger. Ik hoop dat het zo blijft, dat ik nooit lui achterover zal leunen en gedichten schrijf omdat ik dat nu eenmaal goed kan, maar dat ik blijf dichten omdat iets mij raakt, verwondert, verbijstert, woest maakt, omdat er iets te onderzoeken valt, iets te bevatten, iets te bezweren, iets te bezingen."
http://www.helenegelens.nl
 

Tjitske Mussche

Tjitske is niet verder gegaan in de poëzie, maar lijdt daar niet onder.
Zij is nu radiomaker bij de VPRO en schrijvend journalist.
Zie: www.tjitskemussche.nl.

 

 
Geplaatst in Krant.