Ruud Offermans

Ruud Offermans is tijdens een stage in het tropisch regenwoud van Guyana gedichten gaan schrijven. Nu alweer twintig jaar later heeft hij vele gedichten mogen schrijven, met als hoogtepunt de publicatie van de bundel In het midden van de stilte (Fantastikè, Maastricht, 1998). Tevens is er van hem het gedicht Heuvelland opgenomen in de bundel Limburg – landschap & letteren (Stichting Achterland, Zeist, 2006).

 

foto Frank Offermans



de gouden tarwe is geoogst
zonneschijn wat langzamer
we trekken de tijd vooruit

over een moeizaam karrenspoor
dat ons naar nergens brengt
misschien ergens om te blijven

vermoedelijk zelfs dat niet
we bekijken het landschap zoals het is
zoals het is geworden door al die velen
en lange eeuwen, we zien en bekijken

zwart-wit vakwerk, kolenzandsteen
een struweel, een graft, een ruigte
ergens een verscholen nederzetting

we kijken om ons heen en sublimeren
ik vind me hier niet
daar, dan toch maar
ook dat ben ik niet

ik ben alleen maar waar
ik ben achtergebleven
Allerzielen

terwijl de doden nog
moeten gaan sterven
richten we ons op
wie we altijd al waren
therapeutisch vastgelegd

om van daaruit te klimmen
naar wat we allemaal nog moeten
Geplaatst in Gedichten.