Vincent Van Gelder (°1992) is dichter, beeldend kunstenaar, recensent en lid van schrijfcollectief Obsidiaan. Werk van zijn hand verscheen al bij 1P2 (Een twee powezie), Roer, Tijdschrift Ei, Vuursteen, De Schaal van Digther, Ooteoote en Tijdschrift Landauer.
foto © Nancy Volkaert
Voortuinlijk
–
M’n moeder is zwanger van mij,
stapt blootsvoets het gazon op
vóór m’n vader alles kort maait
–
Dauwladders van grasspriettop
tot bodem breken tussen tenen
Zolen voeren koele zelfgesprekken
–
M’n voetje tast de buiksfeer af
Haar enkels zwellen van trots
Weldra worden we schreeuwend geboren
–
M’n moeder is zwanger van mij,
stapt blootsvoets het gazon op
vóór m’n vader alles kort maait
–
Dauwladders van grasspriettop
tot bodem breken tussen tenen
Zolen voeren koele zelfgesprekken
–
M’n voetje tast de buiksfeer af
Haar enkels zwellen van trots
Weldra worden we schreeuwend geboren
Noem het een terugkerende droom
–
Uit de kruin van de tweestammige boom valt alweer
een kind, rillend, nat van nachtregen en steeds
zonder handen, alleen stompjes die niet
volstaan om de wortels uit te graven
–
Wolfshongerig hapt het
naar wormen die uit
de aarde stromen
–
terwijl hoog in de boom
tussen de twee stammen in
De Weefster haar web herstelt
–
Uit de kruin van de tweestammige boom valt alweer
een kind, rillend, nat van nachtregen en steeds
zonder handen, alleen stompjes die niet
volstaan om de wortels uit te graven
–
Wolfshongerig hapt het
naar wormen die uit
de aarde stromen
–
terwijl hoog in de boom
tussen de twee stammen in
De Weefster haar web herstelt
De klok slaat twaalf. De nacht slaat terug, mist
en raakt het kind dat stilletjes huilt in z’n halfslaap.
Het heeft geleerd zichzelf te troosten, speent z’n tandjes
scheef aan het leven, friemelt aan de doodsdoek
die het parfum van z’n moeder draagt.
