Priscila Uppal

Grote klauw

De klauw van de kat wordt almaar groter.
Binnenkort moeten we ‘m een naam geven.

Bij de dierarts lachen de jonge receptionisten.
Zeggen dat het volkomen natuurlijk is
ook al hebben ze nooit
één zo’n geval gezien.

We kopen pillen, worstelen met vitaminen,
wrijven zalf na zalf
in de rode huid.

De klauw wordt almaar
groter.

Ons huis wordt kleiner.
Klein als een tandenstoker
in een clubsandwich.

We kunnen niets houden.

Sorry, ik vergat mijn troep op te ruimen

Sorry, dames en heren, ik vergat mijn troep op te ruimen
na de onfortuinlijke incidenten van de voorafgaande eeuw.

Wat pijnlijk, mijn verontschuldigingen. Ik zou u afraden
hier rond te lopen zonder veiligheidsbril en waarschuw u
dat u hier binnengaat op eigen risico. U mag echter uw paraplu
bij de deur achterlaten. Houdt u wel uw kaartje bij u.

We waren er natuurlijk van uitgegaan dat we
klaar zouden zijn als u kwam. Het doel was u te verwelkomen
met blauwe en groene schermen, wit gestucte balies.

Maar onvoorziene kosten.
Ambtelijke molens.
Zo moeilijk om een mannetje te vinden tegenwoordig.

Helaas helaas, excuses. Misschien hebt u begrip voor
de moeite die het kostte u een schone lei te presenteren.
Als u in een gat stapt, dames en heren, neem dan het verlies van
een schoen of wat voor lief. Blijf op de route.

Vooruitgang breekt wet .Hier, pakt u mijn hand.
Ja zo. U kunt hem teruggeven op de terugweg.

Fellatio

Ik boetseer een petieterige dood
op mijn pottenbakkerswiel
je huid rimpelt meebewegend
op het ritme van het gezoem

Water dient voor het zacht maken
van de ongevormde klei
mijn lippen kneden
en modelleren een levende golf

Een oefening in het secuur
coördineren van hand en hitte
eenmaal in de oven
wreekt zich elk gebrek

Een zelfmoordkunst die in me
beweegt met een schreeuw
en me achterlaat met de tranen
van een hurkend kind

Waarom heb ik toch zo hard
gewerkt om jou leeg te maken
en wat ik gevormd heb
uit mijn handen te laten glijden

Vertaling: Daan Bronkhorst

Geplaatst in En verder.