Gedichten

Verticaal horizontaal

Elke vroege ochtend stond ik op
vol vette plannen voor de top
van stropdas tot schoenen retestrak
met de kop op. Leve de verticaliteit

Nu groeit afstand tot materie met de dag
en laten sterren een voor een los
Elementaire gedachten vragen om antwoord
Ik verwelkom de naakte veertjes van horizontaliteit

Stap voor stap komen lijnen samen
Het laatste kruis ontstaat

Vertrouwde woorden

Van tijd tot tijd verschijn je
plotseling. Dan sta je naast me
Dan leef ik op
We praten zonder de woorden te wegen

Op zo’n moment komt
alles in één tel samen
De gesprekken gaan over
verleden, heden, toekomst
van een parallelle wereld

Soms is een treffen zo helder
dat ik je aan kan raken
dat ik je handen voor de duur
stevig vast kan houden

Buiten het gezichtsveld van het heden
deinen flarden om me heen
Vertrouwde woorden wil ik horen
Niet als echo van het verleden
maar als het begin
van wat ik me voor zal nemen

Vingerafdruk

Elke reactie op

wat hij voordeed:
Aylan Kurdi

of

wat hij nadeed:
Ai Weiwei

is een vingerafdruk

Geplaatst in Gedichten.