Taco van Peijpe

Taco van Peijpe is gepensioneerd jurist. Hij houdt van poëzie, muziek (speelt dwarsfluit), natuur en gezelligheid in kleine kring. Enkele van zijn gedichten werden gepubliceerd in Meander, in Het gezeefde gedicht en in De Poëziekrant.
“Poëzie is voor mij een taalspel en een binnenweg naar het gevoel.”

 

 

GRENSSTEEN

deze grijze steen
vergeefs verweer
tegen het vreemde

verdwenen zijn
de lijnen in het zand

het veld geruimd
het sneuvelen voorbij

kamperfoelie bloeit
op deze grijze
drempel in de tijd

 

 

ZOLEN

Wadend door het koude water
voelden wij de ronde keien
langs de oever gras genoeg

riet om pijlen van te snijden
voor de bogen wilgenhout
wij misten nog geen doel.

Later klommen we omhoog
op harde steen de beek was droog
we wisten niet waarheen.

Ons hoofd is leeg. Het is misschien
genoeg als onze zolen voelen
waarvandaan.

 

 

ZELFBEHOUD

in donker opgelost
geen poten nog geen vleugels
ongenaakbaar onder water
waak ik over dromen

daglicht wringt zich door een kier
op tafel rijzen bergen
onbegonnen werk

ze passen in mijn tas
maar waar
laat ik als de ochtend komt
de nacht
Geplaatst in Gedichten.