Klaas Decock

Klaas Decock (Roeselare, 1983) woont, werkt, winkelt, wankelt én schrijft in Waregem. Hij groeide op in “Madoc”, de boekhandel van zijn vader, waar hij graag legoblokken verstopte. Hij volgde de opleiding poëzie aan de schrijversacademie van Antwerpen en publiceerde op “Het gezeefde gedicht”.
Uit zijn nieuwe manuscript Klokslag mogen we drie gedichten plaatsen.

foto Jan Decock

LOGBOEK

Woorden en beelden lopen
elkaar voor de voet
plaatsnamen en uitzichtpunten hopen op
tot één knooppunt

niet dat we beren strelen
de keien van bergen schoonvegen
in spiegelwater liefdesbrieven schrijven

we belichten niet elke nanoseconde
wel ontknopen we wirwar
door in wijzerzin
schuimkragen weg te likken

 

KARAKTER

Inhalen is gemakkelijk
toch weigeren we

eerder mijmeren we over wildkamperen
dan drukke trucks voorbij te snellen

kariboes dwingen toeristen tot gapen
terwijl een waterval natuurkracht verspilt

opleggers toeteren en stomen
de stilstaande stoet vooruit

wij fotograferen achtereenvolgens
karakter, waterval, berggeiten en kariboes

 

KIJK UIT

Hol de verkeersborden achterna
laat vooral het roer niet los

zoek beren en voorrang op
angst is een attractie
langs kronkelwegen

waar verwondering voorbijraast
en dieren als opgelet zijn uitgezet

schrik het gevaar op
fluiten moet alleen in het donker

nooit in landstreken
van voorrang en panters
Geplaatst in Gedichten.