Taco van Peijpe

BUUT
–
dit houten hok bewaart de warme dag
het zachte gonzen van verleden zomer
hark en schoffel hangen onbewogen
tegen het geteerd beschot
–
zoals het moest zo is het hier gebleven
brandhout ligt gestapeld waar het lag
volmaakte rust geen andere beweging
dan het roesten in het slot
–
buiten gaat geluid van vlugge stappen
kinderstemmen vluchten haastig weg
is er nog een kans om te ontsnappen
aan de beklemming van dit kot
–
zou je rennen en een poging wagen
het spel is nog niet uit en buut is vrij
–
die hem is staat met gesloten ogen
telt en roept je bent erbij

GLAZENWASSER
–
boven aan mijn raam
gebaart een godenzoon
hij zingt en overziet
mijn klein bestaan
–
toonloos is zijn lied
zijn lijf een silhouet
zijn armslag meet
de breedte van de hemel
–
mijn dorre hok is nauw
mijn hoofd een letterkast
ik zit hier vast
en roep hem aan
–
zijn hoogte haal ik niet
ons scheidt een wand
een waterval
die aan zijn hand ontspringt
–
hardvochtig glas
mijn stem verdrinkt
maar hij geniet zijn vrijheid
blauw is overal

WANDELAAR
–
klimop wringt zich door het hek
in steen en ijzer loopt het vast
–
in ronde lanen
lost het licht zich op in groen
de wandelaar verdwaalt in hoop
op nog een afslag in de tijd
een pad dat wacht
een raadsel om de bocht
–
onzichtbaar nog loopt voor hem uit
zijn voetspoor in het zand