Inès Al Share

Jouw dochter, de mislukkeling
–
De Shahada,
ingefluisterd door jouw baba
is de eerste klap
die jou begroet bij geboorte,
een smaak van wat je te wachten staat
als dochter van jouw familie.
–
De poorten van het Paradijs
wegen op jouw fragiele schouders –
Atlas van zijn wereld,
een mythe door iedere vrouw
gezongen.
–
Met Kohl op jouw ogen beslagen,
volgen ze één horizon,
het einde van eindeloze
verantwoordelijkheid,
een eer die van jouw baba’s tranen
rivieren maakt,
als je niet zou slagen.
–
Al sinds jouw eerste adem,
worden jouw benen,
jouw armen,
jouw mond,
bedekt.
–
Een stem die niet de jouwe
toebehoort,
dicteert
wie jij bent
en wie je niet mag zijn.
–
Langzaam
haal je zijn omgekeerde wens in,
een neen briest
als geschreeuw –
je bent meer
dan de eer
die tussen jouw benen sleept.
–
Het spijt me baba,
voor alles wat je niet kon betekenen
voor jouw dochter.
–
Ze fluistert haar eigen Shahada,
een streling die haar nieuw leven
begroet,
een mythe metamorfose in realiteit,
door alle vrouwen voor haar
gezongen.

Buikdansen in de nacht
–
Om middernacht,
in de spotlights van de keuken,
met de potten en pannen
als publiek,
op het refrein van de afzuigkap,
wiegen mijn heupen
heen en weer.
–
Mijn rug glijdt sensueel
naar de grond,
armen sturen mijn draai,
tot ik dans
in de richting van
thuis.

Het gebed voor sharmouta
–
La illaha illalah,
–
Ya sharmouta,
jouw vlees versierd
met slierten van handen,
palmen gevuld met verdriet.
–
Hoe durf je jouw mooie maagdenvlies
te laten vereren
door een minaret
tussen jouw zonde.
–
Yiiiiiiii, ya sharmouta,
wat een oneer heb je onze familie
aangedaan?
–
Jouw benen wapperen
als een vlag van schaamte
voor ons huis –
een voorbeeld van liefde
die jouw baba’s ogen
langzaam verlaat.
–
La illaha illalah,
–
ya sharmouta,
vrees niet!
Onze handpalmen
vormen plassen
van vergiffenis
en vragen
dat het rechte pad
jou terugvindt,
bitch.