door Ko van Geemert
Een poosje geleden hoorde ik een vrouw zingen die me terugvoerde naar 1982. Het bleek te gaan om Merel Baldé, die zich Merol noemt. Het nummer heet ‘Lekker met de meiden’: “Lekker met de meiden koffie / Lekker met de meiden worteltaart / Lekker met de meiden zitzak”.
Merel, ze studeerde af aan de Amsterdamse Toneelschool & Kleinkunstacademie, speelde vóór haar muzikale doorbraak in de musical Soldaat van Oranje en had als zangeres al enige faam verworven met haar openhartige nummer ‘Hou je bek en bef me’, in 2019 uitgeroepen tot de 3voor12 Song van het Jaar, de jaarlijkse door de VPRO georganiseerde publieksprijs voor het beste liedje van het jaar.
Merol deed me sterk denken aan Cherry en haar liedje ‘Vang me’, waar ik in 1982 voor viel. Cherry, achternaam Wijdenbosch, en familie van voormalig president van Suriname Jules, is van Indonesisch/Surinaamse komaf en werd op 28 juni 1951 geboren in Jakarta.
De tekst van ‘Vang me’ is van haar toenmalige partner Simon Been.
Hier het eerste stukje:
Ik heb een leuke keuken, en ik heb een heerlijk bad
Jij kan lekker koken, en je zoent zo lekker nat
Ik heb heel goed geslapen en ik heb een goed humeur
Jij hebt blauwe ogen en een opgewonden kleur
Ik heb twee groene schoenen en ik heb een rode mond
En jij hebt warme armen en dat maakt het zaakje rond
Hou me vast, hou me vast
Vang me voor ik val
Hou me vast, hou me vast
Ah aah aaah aaaah
Hou me vast, hou me vast
Vang me voor ik val
Voor jou
Het werd een hit, niet in de laatste plaats omdat Frits Spits het in zijn populaire radioprogramma ‘Avondspits’ verkoos tot zogenoemde Steunplaat. Een jaar later had ze nog een bescheiden hit met ‘Dame uit Suriname’, ook met een sterke tekst:
M’n broertje die is zwart, m’n zusje die is zwart
M’n vader is zo zwart en m’n moeder is zo zwart
M’n tante is zwart en m’n oom is zo zwart
En m’n eeh.. neefjes zijn zwart en ik ben..
Jazeker, u ziet ik ben een dame
Nee dank u, ik houd niet van bananen
U raadt het, ik kom uit Suriname
U bent dan wel blank maar u heeft zwart geld op de bank
Wat wil je, ze is hier niet geboren
Ik zal niet beweren dat we hier met grote poëzie te maken hebben, maar vermakelijk is het wel.
In 1987 stopte ze, maar kende eind jaren negentig een comeback, waarbij ze Stef Bos betrok; samen toerden ze door Nederland en Vlaanderen: ‘twee stemmen, één piano’.
Er werd nog twee keer iets van haar vernomen: in 2006 toen ze bij de verkiezingen in Utrecht kandidaat was voor de lokale partij ‘Luis in de Pels’ en april vorig jaar, toen ze op het podium stond tijdens de boekpresentatie van Polderpower: Vrouwen in de Nederpop, van Tim Treffers.
We lezen hierin onder meer dat ze na ‘Dame uit Suriname’ “om de haverklap uitgejouwd en nageroepen” werd. Of er kwam iemand op haar afgelopen die haar toevoegde: “Ik heb geen zwart geld op de bank, kutwijf!” Ook werd haar kwalijk genomen dat ze zong dat ze uit Suriname kwam terwijl ze in Indonesië was geboren. Na de opname van de soundtrack voor de film ‘Blonde Dolly’ in 1987 hield ze het voor gezien: “Dat had een reden, want ik heb een periode gehad in mijn leven waarin het mij allemaal te veel werd en ik verslaafd was aan bepaalde middelen waar ik mijn uitvlucht in zocht. Niemand had het door, want ik ben een meester in het verbergen van dingen. Tot ik op het punt kwam dat ik echt moest gaan afkicken en dat heb ik gedaan.” Tot slot dit citaat uit Polderpower:
“In mijn hoogtijdagen voelde ik me nooit uitverkoren. Ik dacht dat het nou eenmaal zo ging. Dat was niet zo natuurlijk. […] Ik stond laatst in een drogist en toen begon er iemand achter me in de rij ‘Vang me’ te zingen. Ik zeg: ‘Zo gaat die tekst helemaal niet!’ Dus toen heb ik de juiste tekst even voorgezongen in die volle winkel. Iedereen kijken natuurlijk. Dan voel ik me weer heel eventjes een ster. Een kleintje maar hoor.”
Ik vind Cherry leuk. En ik blijk niet de enige. Bij een korte rondgang op internet stuitte ik op een bericht van Hans Dautzenberg – ‘Ondergewaardeerde liedjes’ – uit 14 juli 2024: “Op een avond, tijdens de afwas, werd mijn aandacht getrokken door het liedje ‘Vang me’ van Cherry. Een efficiënt liedje. Weinig woorden, minimale muziek, simpel en toch veel effect. Het liedje heeft klaarheid en sprankelt. Je hoort iemand die onbevangen opgewekt haar gevoel deelt. Ze is ontspannen en laat zich gaan, tikkeltje ondeugend, want ze weet: bij deze man voel ik me thuis; ik laat me gaan, ik geef me over. Jaren later liep ik tegen een mini LP aan waarop het nummer te vinden was. Kon ik niet laten liggen. De herinnering aan het vrolijke nummer maakte me ter plekke alweer blij.”
En dat begrijp ik helemaal. Hier het einde van ‘Vang me’, waar ik meer dan veertig jaar geleden zo vaak vrolijk van werd:
Ik heb een makkelijk nummer en ik heb een luie stoel
Je hebt een slecht geheugen maar je weet een heleboel
Ik hou van avonduren in een warme ochtendjas
Je legt me in de luren en dat komt mij goed van pas
Hou me vast, hou me vast
Vang me voor ik val
Haast u wat, haast u wat
Vang me voor ik val
Voor jou
Haast u wat, haast je wat
Voor ik voor je val.
foto Cherry © MusicMeter
–