Gedichten

schijndood

ze zeiden dat jij het was
tussen rekwisieten
bloemen en gebogen hoofden

we liepen naast onszelf
jij ging ons voor
omdat wij volgden

iemand deed de zon aan
want weet je nog
het was hartje zomer die dag
 

leeggebloed

we gingen verder
stouwden kasten overvol

en bij verjaardagen
kusten we lucht

jij schonk expres
de verkeerde wijn

zo lang heeft het geduurd
voor de dagen dood waren
 

ingerukt

tussen het stof
in de ficus nestelt
een gedoodverfde vogel

hoe ik ook schreeuw, spring
en zwaai met mijn armen
hij knippert niet eens

er waren goede dagen
met de wind door het huis
en vogels buiten

alles op zijn plek
bewoog
 

van papier

binnen de perken
als de hokjes
die ik aanvink

bent u gehuwd
of duurzaam gescheiden?

bent u gek
of gestoord als de rest?

te veel
naar waarheid ingevuld
kan ik niet liefhebben
 

Geplaatst in Gedichten.