Anne Vegter

EERSTE HANDJES

Iedereen zag dat ik iedereen kon zijn.

Mijn druppel Pruisisch werd mooi bevonden,

mooi was wie die kende of mijn trekken had.

Of er een afloop was. Het was wereldvakantie,

er waren talen en probeersels. Germanismen.

Ik legde mijn eerste mijn allereerste handjes

op het borsthaar van een knecht.

<soms ontloopt het kind zijn reis, kleeft aan

boeren/ verwanten> Het was slecht goed weer

maar wat kon mij weer schelen, mijn klieren

deden niks. Soms rijden knechten over kinderen,

soms rent een boer een pad af. Soms is eerste borst

alibi.

Geplaatst in En verder.