Gedichten

Experimentele wetenschap

Als kind liep ik vaak weg
om mijn moeder op de proef te stellen

ik kon niet weten wat ik zeker wist
daarboven is er niets,

daarboven is er niets ik vond het prachtig
ik sloot het raam,
om de hemel gerust te stellen

mijn moeder deed geen wetenschap,
wist weinig over de eigenschappen
van ontreddering

het is zo, dus moest het zo zijn
ook toen ik niet terug keerde

Commedia del arte

Ook op waarheid kun je fantasie loslaten,
een dorp, een huis, een deken in de voortuin
meer heb ik niet nodig voor de huivering
dus zeg ik au revoir acrobaat, jouw circus aan kunstgrepen
wordt bij die ene afsprong te voorschijn getoverd,
buiten de volgspot een doodsmak maken,
dan help ik je daar
om aan de eisen van het inslapen te voldoen

Volgens schema

De tanden zijn gewisseld en als heilige voorwerpen in een ark gelegd,
ik ben verenigd in een permanent lichaam

de man op zijn boot met een vlassige baard, moest ik nog ontmoeten,
hij kijkt met een ernstige regelmaat mij aan

(- het absoluut brandpunt – verdenk ik) of even verderop
en je weet dat er iets gaat gebeuren

maar de kamers van schuld en schaamte
moeten eerst nog worden schoon gemaakt

Geplaatst in Gedichten en getagd met .