Gedichten

Jos van Daanen

Tot er woorden waren, waren we niets

In het bladstil, in het oranje waar zon en maan
de schemering bedrijven, in de blik van glurend fauna
en de klamme veeg van klossend water over griend
zijn we opgestaan.

We schepten loof en legden op- en ondergang
op linnen vast. Jij zat in alle kleuren en ik schiep koffie,
sigaretten om het ruwe leven af te dwingen. Samen
gaven we licht.

Maar tot er woorden waren, waren we niets, en zelfs nu
zijn we nauwelijks. We zijn nog maar amper
goden in het spel, te druk met het wijzigen
van de regels.

Lees verder

Jos van Daanen

Na een radiostilte van 18 jaar heeft Jos van Daanen (Kerkrade, 1959) het schrijven en publiceren van poëzie in 2011 weer hervat. Gedichten van hem verschenen onder andere in Gierik & Nieuw Vlaams Tijdschrift, Krakatau, Op Ruwe Planken en in gelegenheidsbundels. Ook geeft hij regelmatig acte de présence met zijn gedichten bij diverse poëziepodia en presentaties van bijvoorbeeld Poëziepuntgl. Zijn gedicht ‘Vertraging’ behoorde tot de zomerkeuze van Yvonne Broekmans vorige maand in Meander en in 2012 hield Antoinette Sisto een interview met hem voor de rubriek Dichters . Zijn poëzie opvatting verwoordt hij kort maar krachtig: ‘Poëzie is een wezenlijk deel van mezelf’.

Lees verder