LITERAIR E-MAGAZINE VOOR NEDERLANDSTALIGE POËZIE

Gedichten

28 jan, 2016

Levensliederen

Midden in een dode stad
lacht hij het leven toe
beschaamd reikt hij de hand
om ons te bevrijden
van die ene Euro
waarmee we niets kunnen kopen
in ultieme onbezonnenheid
lopen we hem voorbij
sommige liederen zijn nou eenmaal niets waard;
de daklozenkrant!
de daklozenkrant!
geïntimideerd kijk ik de reus aan
en vraag mezelf af:
zou ik ooit mans genoeg zijn
om in zijn schoenen te staan?

Vergeef jezelf

Daar
waar moeders de dood der mensheid baren
kom ik vandaan;
mijn zus heb ik gestenigd;
moeder!
vergeef jezelf.

Ontwaking

Ik fluister mezelf
in je oren
en groei
in de laatste adem van je onderdrukte vrouwelijkheid
wanneer je je schuldig maakt
aan jezelf zijn
doe ik je tepels ontwaken.

Kabul

Kabul!
diep onder je ruïnes
schuilen duizenden kroegentochten
schud de dood van je schouders af
en hef je glas met mij
vrijheid
heeft geen kater tot gevolg.

     Andere berichten

Romain John van de Maele

    afbeelding © Pixabay   Onze oud-medewerker Romain John van de Maele maakte in reactie op de column From the river to...

Abel Dossche

  Abel Dossche (pseudoniem, 1992), dichter en industrieel ingenieur, kreeg de liefde voor taal van zijn mama mee. Zijn poëzie wordt...

Miel Vanstreels

  Miel Vanstreels (1951, Godsheide, België) woont in Maastricht. Op zijn elfde kreeg hij zijn eerste racefiets. Sindsdien peddelt hij...