LITERAIR E-MAGAZINE VOOR NEDERLANDSTALIGE POËZIE

F.A. Brocatus

1 nov, 2023

F.A. Brocatus (Gooreind 1957), publiceerde gedichten, een roman en een verhalenbundel. In 2020 verscheen Gevonden Voorwerpen (verhalen, Ambilicious, Breda/ Kalmthout), in 2021 Sanguines (gedichten, Wel, Bergen op Zoom), in 2022 de roman De nacht is nooit af (Ambilicious, Breda/ Kalmthout) en dit jaar, Littekens van het geheugen (gedichten, Ambilicious, Breda/ Kalmthout, 2023).
Oktober 2019 verscheen een interview met hem op Meander.

Vandaag op Meander de veertien eerste gedichten van Gezangen van zout en zilver. Een gedeelte hiervan was een opmaat voor de bundel Littekens van het geheugen.

foto © Sabrina Maes

GEZANGEN VAN ZOUT EN ZILVER

I.

zij wijst naar
een blinde vlinder
op een gescheurde roos

er klinkt geen roep naar het raam

in een albasten offerschaal
legt hij in de nacht
een bloedende maan naast haar

II.

zij kauwen op
landkaarten en noemen
dat vergeten

geen zee maar wolken

in schelpen beschermen
hun dochters en boomkruinen
behoeden hun zonen

III.

een onsplijtbare
bloem schuilt
in het laaghout

soms breekt blauw door

en tovert de zon
een bontgekleurde vogel
op het spiegeltje in haar hand

IV.

een vliegwiel breekt
het glas stemmen liggen
op de roodbetegelde vloer

oud is de gebalde vuist

van de man aan tafel
hij zit en hoort zijn bloemen
huilen onder haar naam

V.

tussen de geknakte stelen
van tulpen zoekt zij
de ring die zij kreeg

haar vingers struikelen

over elkaar en verbuigen
de wijzers van de wandklok
die zij erfde van haar vader

VI.

een bidsnoer dat duurt
tot hij zijn duimen
onder haar schouderbladen

daar waar ooit vleugels waren

vlinders die hij aan het licht
in haar ogen bindt een brandende
zeevogel die hij offert

VII.

hoe zij met de spiegel
oefent haar ogen telt
in een hoek

druppelt een lavalamp

hij legt zijn polshorloge
tussen haar oorhangers
en draait de spiegel om

VIII.

in een kavel leegte ontwaakt hij
de as van zijn dromen
op zijn korstdroge lippen

de dag begint met een dode duif

onder het woonkamerraam
solderen kraaien zijn nekwervels
de rolluiken blijven half naar boven

IX.

zijn gedachten hebben
de kleur van nachtelijk water
het kind dat hij ooit was

ademde op ijsbloemen en zag

verwonderd sterren knipogen
en een fronsende maan plots uit
het lichaam vallen bestond nog niet

X.

er is een trap van oud
ivoorkleurig en bloedgenerfd
marmer vergulde bloemen

verstillen onder kroonluchterlampen

op de muren in de gang vergeten
landschappen elke beweging
gegrepen door elektronische ogen

XI.

zij verbannen de vogels
schrappen hun namen
uit de bomen

een stilte van gebarsten licht

bloedt in hun huis van boeken
hebben ze de ruggen
gebroken en gekeerd

XII.

hij trekt een scheerriem
uit de golven zij likt
het schuim van zijn huid

het meeuwt boven

haar ogen tussen zee
en zand planten zij sterren
voor een latere maan

XIII.

op de bodems van stoffige
glazen bokalen tekent hij
waar in de nacht

de hertenboom staat

haar vingers voelen de steen
op haar mond en daaronder
de gevangen grijsblauwe vlinders

XIV.

hij spreekt over
de verdraagzaamheid van paarden
en de kleingeschelpte oren

tussen de citroenbomen

zij krijtmerken kurkeiken
verzamelen ooievaars en kussen
rots oceaan rots oceaan

 

 

 

     Andere berichten

Kinderpoëzie (VII)

Kinderpoëzie (VII)

‘Waarom leest iemand geen gedichten? Omdat iedereen (en die iedereen heeft nooit gedichten gelezen) zegt dat gedichten moeilijk zijn, dat...

Kinderpoëzie (VI)

Kinderpoëzie (VI)

‘Waarom leest iemand geen gedichten? Omdat iedereen (en die iedereen heeft nooit gedichten gelezen) zegt dat gedichten moeilijk zijn, dat...

Jacobus Bos

Jacobus Bos debuteerde in 1969 met een verhalenbundel en ontving in 1974 de Anna Blamanprijs voor De dagelijkse geest. Zijn...