LITERAIR E-MAGAZINE VOOR NEDERLANDSTALIGE POËZIE

Hans Krüse

30 jan, 2024

 

Hans Krüse (Overschie, 1952) was tot zijn pensioen werkzaam als ecoloog, de laatste tien jaar als stadsecoloog in Utrecht. Hij woont in Alphen a/d Rijn.
Natuurgedichten van hem zijn opgenomen in Verwacht geen Nachtegalen (KNNV Uitgeverij, 2002) en in het tijdschrift van het Zuid-Hollands Landschap. Hij werkte samen met kunstenaars, zoals in “Eén zwaluw maakt nog geen gedicht” (Albini, 2001) met Gerard Huysman, “Putdicht” (2007) met Joyce Op ’t Eijnde en “Vader, man, mens” (2008) met Ineke Tesselaar. Hij was actief als Veendichter en nam deel aan het Alphense collectief de Taalsmederij.
De Poëziewerkplaats in Delft stimuleert hem om te blijven schrijven.

foto © Joke Ridder

 

Motzen

toen de aanwezigen de kapel verlieten
zich aansloten in een lange rij

bij de plek waar de urn begraven werd
waarna men zand en bloemblaadjes

strooide in het gat terwijl op de achtergrond
iemand op een trompet liedjes blies

begon het te sneeuwen
das ist Papa zei ze
Zegrze

min tien
dicht opeengepakte zwarte figuren
op de witte vlakte van de Narew
bij hun gat in het ijs

mannen uitsluitend mannen
groot en zwaar van laarzen winterjas muts
rood van de kou
grove handen wormen aan de haak

op en neer bewegen
kijken praten
slok uit een fles
bonte kraaien op het kadaver van een zwaan
Goniadz

wie alt
vroeg de man aan mij

dreiundvierzig
wie alt sind Sie


hij bukte zich
en schreef met zijn vinger

74
in het zand

toen de woorden onbegrepen
strandden
gaf hij ons één voor één
bedachtzaam
een hand

de laatste
hield hij langer vast

stark

zo
hadden wij nog niet
naar onze reisgenoot gekeken
tiszavirág

ik liep langs de Tisza
op zoek naar oeverzwaluwen
in de steile oevers
toen het begon: tiszavirág
het bloeien van de Tisza

duizenden reusachtige haften
duiken op uit de rivieroever
vervellen twee keer vliegen
als bezeten rond om te paren sterven
binnen het uur
de vrouwtjes laten de bevruchte eieren
in het water achter
die later naar de bodem zakken


na afloop
van dit natuurspektakel
toen de insecten levenloos
op het water dreven
vissen naar ze hapten
vissers ze als aas opvisten

besefte ik
dat er geen afloop is
hoe een schaap terugdraaien

laatst lag schaap op rug gedraaid
keverachtige bewegingen

onbereikbaar spartelend beest
dood in aantocht

ondersteboven darmen in de war
wat nu hoe naam boer

ander schaap achteruit en aanloop
kopstoot en daar het schaap
teruggedraaid

     Andere berichten

Kinderpoëzie (III)

Kinderpoëzie (III)

‘Waarom leest iemand geen gedichten? Omdat iedereen (en die iedereen heeft nooit gedichten gelezen) zegt dat gedichten moeilijk zijn, dat...

Kinderpoëzie (II)

Kinderpoëzie (II)

‘Waarom leest iemand geen gedichten? Omdat iedereen (en die iedereen heeft nooit gedichten gelezen) zegt dat gedichten moeilijk zijn, dat...

Joost Hontelez

Joost Hontelez is liefhebber van de Franse taal en cultuur en de natuur van overal. Begin jaren ’90 won hij de Gouden Pennenvrucht tijdens...