Hetzelfde
Jij en ik wij zijn onvolmaakter in elkaar
gezet dan onze vaders We denken dat
we hen herhalen en vechten ’s nachts
Zal ik het mannetje Zal jij het vrouwtje
Onder de lakens spuwen we hun ergste
zonden uit Steeds willen we van opzij
naar de geboorte van de wereld kijken
Jeruzalem
Ik denk bijna zoals zijzelf Het meest
houd ik van mannen met een gebrek
Ze compenseren het tekort met seks
Het kruis en god zijn steeds aanwezig
Ze willen de scheuring openleggen in
hun bed Vleselijk op weg is hun vertel-
ling En volgend jaar weer in Jeruzalem
Travestie
Wij zetten alles breder uit en veinzen drama
als het moet Wij vragen wat meer tijd Wij zijn
niet in ons eigen vel direct Wij moeten kleren
In vreemde veren ogen wij het best onszelf
Wij vieren nu Voor ons liever geen feest op
zolder om wat na te sterven Wij zijn gereed
OK doe maar de foto nu We zijn al uitgewist