Gedichten

Hetzelfde

Jij en ik wij zijn onvolmaakter in elkaar
gezet dan onze vaders We denken dat
we hen herhalen en vechten ’s nachts

Zal ik het mannetje Zal jij het vrouwtje

Onder de lakens spuwen we hun ergste
zonden uit Steeds willen we van opzij
naar de geboorte van de wereld kijken

Jeruzalem

Ik denk bijna zoals zijzelf Het meest
houd ik van mannen met een gebrek
Ze compenseren het tekort met seks

Het kruis en god zijn steeds aanwezig

Ze willen de scheuring openleggen in
hun bed Vleselijk op weg is hun vertel-
ling En volgend jaar weer in Jeruzalem

Travestie

Wij zetten alles breder uit en veinzen drama
als het moet Wij vragen wat meer tijd Wij zijn
niet in ons eigen vel direct Wij moeten kleren

In vreemde veren ogen wij het best onszelf

Wij vieren nu Voor ons liever geen feest op
zolder om wat na te sterven Wij zijn gereed
OK doe maar de foto nu We zijn al uitgewist

Geplaatst in Gedichten.