LITERAIR E-MAGAZINE VOOR NEDERLANDSTALIGE POËZIE

Gedichten

6 sep 2013

Vertraagde opname

In afwezigheid toont zich de ander.
Bewoond door de ochtend, de zonderling
die strijkt op blote voeten.

Alles wat zij zegt is een leugen.

De straat parkeert de auto’s.
Koffie rijpt in de zon.

De muur voor zijn gezicht
vertelt hem zijn waarheid.

Hij heeft ze gezien,
zijn onzichtbare vrienden.
Zijn vrouw heeft met ze gepraat.

Twee handdoeken hangen in de sneeuw.
Roerloos, bevroren. Het beeld staat stil.

Er gebeurt niet veel. Verkeer gaat verder.

Foreign exchange student

De overvloed spoot uit haar keel.
Haar broer studeerde rechten.
Van studeren kwam niet veel terecht.
Ze was afgedwaald, ergens anders.

Op de TV stond porno aan. Het was laat.
Het slechtste wat ze nu kon hebben.

Vanmorgen was het water haar nog tegen gekomen.
Een bus te laat onderweg naar de supermarkt.

Ze telden stenen, schreven kladjes.
Morgen gaat ze weer naar huis.

Je kent haar niet, ik een beetje.
Ze zou de dijken kunnen stoppen.

Thuis wacht haar een massage.

De stilte van vandaag was een pizza.

No return home

Deuren slaan dicht, gordijnen vallen open.
Midden in de kamer hangt een lamp.
De maan plakt een wolk in de lucht.
Hij bijt zicht vast in het rubber.

Twee treinen fluisteren.
Onzeker over Dover.
Alsof zijn boot wortelschiet op de Maasvlakte.
De snijdende rook,
als rijpe sla die speelt met de speciale psychiater.

Spontaan de stilte vanuit China.
Het strafblad gevuld met mooie woorden.
Ontsnapt zij in cellofaanverpakking.

Onzichtbaar voor mijn oog als lezer.

     Andere berichten

Bert Struyvé

Bert Struyvé (1952) uit Assen werkte 39 jaar in het onderwijs, o.a. als docent en schooldecaan. Hij kreeg nadien als dichter publicaties...

Tom Moor

Tom Moor

Tom Moor is linkshandig en Hagenees in de Achterhoek. Verkiest roestbonkig verworden boven gladgepolijst zijn. Gaat graag op in oude...

Elke Couchez

Elke Couchez

Elke Couchez (Gent) is doctor in de architectuur en onderzoekscoördinator aan de ULB – Faculté d’Architecture La Cambre Horta. Ze schrijft...