Jan Holtman – Een zweep voor eigen rug

Gesprekken met dichters

door Joop Leibbrand

Sinds mei 2012 publiceert Jan Holtman (1969) op de site van SLA|Avier interviews met dichters. Uit de zeventien gesprekken die hij tot medio 2014 voerde, werden er tien gebundeld voor Een zweep voor eigen rug. Dat zijn die met Ingmar Heytze, F. Starik, Chrétien Breukers, Kees Engelhart, Esther Porcelijn, Jean Pierre Rawie, Jana Beranová, Ester Naomi Perquin en Delphine Lecompte, de laatste twee keer.

Holtman heeft een eenvoudige werkwijze. Hij stelt zijn vragen per e-mail, geeft de geïnterviewde vervolgens alle tijd en ruimte (ik heb niet de indruk dat Holtman de antwoorden redigeert, ergens laat hij zelfs een dt-fout staan) en laat volgende vragen, waarvan hij het totaal steeds beperkt tot tien, afhangen van de gegeven reacties. Min of meer standaard is wel dat hij begint met de dichters te bedanken voor de bundels die hij ter introductie van hun werk kreeg toegestuurd en dat hij eindigt met één van hun gedichten.
Nadrukkelijk stelt hij dat het hem niet in de eerste plaats te doen is om een dieper inzicht in hun poëzie te krijgen, maar dat hij vooral geïnteresseerd is in de persoon van de dichter. Wie dat met Holtman ook is, komt ruim aan zijn trekken bij dichters bij wie de sluizen makkelijk opengaan, zoals Delphine Lecompte en Kees Engelhart; de verschillen met bijvoorbeeld Heytze en Rawie zijn groot. Aan de hand van de gesprekken valt steeds een aardige karakterologische studie te maken…

Na de verschijning van de bundel voegde Holtman alweer zeven nieuwe gesprekken toe, en liet hij zich ook zelf nog interviewen. In de tien vragen die Bennie Spekken hem stelt, komt voornamelijk zijn wijze van vraagstelling aan de orde en gaat het geen moment over zijn eigen dichterschap. (Holtman is de auteur van de in 2012 verschenen bundel Windjammer).

Natuurlijk is het leuk dat er precies een halve eeuw na Gesprekken met dichters van Piet Calis weer een echte interviewbundel is. Maar toch vraag ik me af wat de uitgever bezield heeft het boek uit te geven, want alle interviews staan gratis en voor niets op de site van SLA|Avier, en daar ook nog met de dichtersportretten die in het boek ontbreken. Dat de drijvende kracht achter uitgeefhuis De Manke God dichter Kees Engelhart is, zal er vast debet aan zijn. Het moet dus wel een soort liefdewerk zijn.

 

Geplaatst in Recensies.