Guido De Bruyn won najaar 2025 de allereerste Zeppelin Poëzieprijs met stad berrevoesj – een lang hommagegedicht aan Paul van Ostaijen. Publiceerde intussen 9 bundels bij Uitgeverij P, o.m. Goldbergvariaties, SPRKFV (gewijd aan de dagboeken van Prokofjev) en Bagnante – een doos met tekeningen & gedichten. Vertaalde Shakespeares sonnetten, theaterteksten van Botho Strauss, Frank Wedekind, Kobo Abe. Opgenomen in diverse bloemlezingen, onder meer in Weet je de wijs nog en de woorden?’ – de in 2025 verschenen mooiste muziekgedichten.
Laureaat van Boonprijs voor poëzie, won tweemaal de Klara-poëzieprijs, eerste prijs van de verhalenwedstrijd van het literaire tijdschrift DBH, nominatie voor Herman de Coninckprijs, nominatie MELOPEE-poëzieprijs.
In 2026 verschijnt zijn tiende poëziebundel, Lieve Johannes’ – BRIEVEN AAN VERMEER bij P in Leuven. Daaruit mochten wij een voorpublicatie doen.
foto © Harry Sorgeloos
–
III
–
In de verte de belofte van een koets,
de cadans van paardenhoeven, even soepel
als hun uitsterven straks.
–
Wat gebeuren zal ligt achter ons,
zeggen ze (onze hals is niet gebouwd
om te kijken naar de toekomst).
–
Kijken we daarom zo graag naar buiten?
Helder is alleen het verleden, onze vitrine
van overzichtelijk verdriet.
–
Straks houdt de koets halt, of niet.
Binnen landt een vlieg vergeefs
op hemelsblauw.
IX
–
In het theater van je kamer geef je uitsluitend
tekst aan tapijt, landkaart of gordijn,
je vaste accessoires.
Welsprekend de passer van een geograaf,
veelzeggend zijn blik naar buiten.
–
Hoe ensceneer je contemplatie (over onze aardkorst
en zijn geheimen, over het trage bruisen in het binnenste
van de wereldbol) in steeds dezelfde kamer?
Een kroonluchter heb je nu niet nodig, alleen
de medeplichtigheid van licht en raam.
Al de rest is overbodig.
XII
–
Onder de schotel op tafel
ligt in vier gevouwen het recept
voor zondaglicht:
–
Laat uw figuur bij dageraad poseren
als het licht nog veulen is, fris en schoon gelikt.
En zie hoe het trilt en staat op eigen benen
elke dag.
En hoe dit licht dan strijken mag
langs eender welke handeling met spiegel, schaal of kan,
iets dat op het punt staat te gebeuren,
iets dat altijd weer zal keren.
–
Voor geen enkele schaduw zult gij zwart gebruiken,
meng daarom de complementaire kleuren
van uw bron.
En wees, nog voor volwassen wordt de zon,
met het doodverven trefzeker: onder wat verguld is
schuilt het zilver.
–
Dat is alles, geen ingrediënt lijkt te ontbreken:
onder de vergulde kan wacht de vergulde schotel,
iets staat voor altijd te gebeuren.
Wees gerust, sust het zilver: hier mag worden gemorst
met overdadig, zorgvuldig zondaglicht.
