door Wim van Til
Kom ik gelegen / Ben ik gezien
In 2004 en 2005 “draaide” in Zeist een bijzonder project onder de regie van de Stichting Literair Zeist met financiële steun van pensioenfonds PGGM: Dichter in de zorg. De opzet van het project was om gedurende een half jaar een dichter parttime toe te voegen aan het personeel van een zorginstelling. De eerste dichter in de zorg was Patty Scholten (1946-2019) die uiteindelijk negen maanden als huisdichter verbonden was aan zorgcentrum Heerewegen te Zeist. Tijdens haar verblijf heeft Patty workshops gegeven, heeft ze natuurlijk gelezen uit eigen werk en heeft ze bewoners en medewerkers gestimuleerd poëzie te lezen en te schrijven. Het “verslag” van haar activiteiten is geboekstaafd in een mooi boekwerkje, getiteld Kom ik gelegen, een verwijzing naar haar gedicht De dood:
De dood
Die lompe gast zal jou niet overslaan.
Nooit belt hij op en vraagt: ‘Kom ik gelegen?’
Hij komt te vroeg, te laat, zijn zeis stoot tegen
je lamp of vaas. Hij laat zijn koffie staan.
Beloftes worden niet door hem gedaan
en hij zal nooit die knekelvoeten vegen.
Hij wil niet schaken. Er wordt stuurs gezwegen
tot hij je vraagt om met hem mee te gaan.
Dat was het dan. Je bent opeens zo moe.
Hij zegt: ‘Je wist toch dat ik ooit zou komen.
Die lamp, die vaas, die doen er niet meer toe.
Kijk niet zo bang. Het sterven doet geen pijn.
Het zal een slapen, slapen zonder dromen,
het zal een slapen zonder weerga zijn.
–
–
De tweede Dichter in de zorg was Gerard Beentjes. Hij werd huisdichter van Bartiméus in Zeist. Ook hij verzorgde workshops, stimuleerde bewoners en medewerkers tot het schrijven van gedichten en ook hij sloot zijn termijn af met een fraai boekwerk dat extra bijzonder is geworden, omdat alle teksten in het boek ook in braille werden vertaald en de gedichten werden ingesproken op een cd.
–
–
Beide bundels zijn opgenomen in de collectie van het Poëziecentrum Nederland en zijn daar te raadplegen.
beeldmateriaal © Wim van Til
deel 7 verschijnt op 20 oktober
–