Bernardo Ashetu – Dat ik je liefheb

Michiel van Kempen stelde uit het werk van Bernardo Ashetu (1929-1982) de bloemlezing Dat ik je liefheb samen. Het is een geslaagde kennismaking met een dichter met een bijzondere eigen expressiviteit, vol wonderlijke, raadselachtige beelden.

Lees verder

J.C. Aachenende – Met weemoed

Met weemoed is de vierde bundel van J.C. Aachenende. Als hij een halve eeuw jonger was geweest, had hij kunnen uitgroeien tot de Johan Cruijff van de poëzie. Die andere J.C. zou iets te hoog gegrepen zijn.

Lees verder

Edwin Fagel – Het geroofde lichaam van Charlie Chaplin

Edwin Fagels Het geroofde lichaam van Charlie Chaplin is behalve een verhalende bundel vooral een verkenning van het dichterschap: de waarnemer die overal buiten staat, die zoekt maar geen écht menselijk contact kan vinden, die de wrijving tussen tegenstellingen gebruikt om zijn taalmessen aan te slijpen. Het is een bundel óver poëzie.

Lees verder

Ger van Wijck – Tegen het einde

Tegen het einde – ondertitel: ‘keuze uit de sonnetten en kwatrijnen (1952-2007)’ – is de door De Witte Uitgeverij postuum uitgegeven bundel van Ger van Wijck (Ger Klein Ikkink, 1933-2007). Opvallend is de structurering van de bundel, waaruit een grote behoefte aan ordening spreekt. Van Wijck wenste kennelijk niet alleen zijn poëzie te bewaren, maar ook de chronologie van zijn leven.

Lees verder

Hans Groenewegen – van alle angst ontdaan

Dichter, essayist en Lucebert-deskundige Hans Groenewegen behandelt in zijn bundel van alle angst ontdaan zes thema’s, waaronder de maanden van het jaar en het sterven van een vader. In alle gedeelten blijf je de vele verschijningsvormen ontdekken van het tere, het tedere en het smerige.

Lees verder