Charles Van Lerberghe – Het lied van Eva / La Chanson d’ Ève

Johan Reijmerink over ‘Het lied van Eva’ (1904) van Charles Van Lerberghe : [Hij wist] een optimistisch visioen van het leven te schilderen waarin voornamelijk de natuur inspiratiebron was. Hij wenste poëzie te schrijven die men zonder moeite leest. Daarin koos hij voor het vrije vers om zich emotioneel zo vrij mogelijk te voelen.’ Een zeer goede vertaling van Stefaan van de Bremt.

Lees verder

Tomasz Różycki – Kolonies

Kamiel Choi over ‘Kolonies’ van Tomasz Różycki: ‘Na een paar gedichten werd ik meegesleept door de sfeer van ‘Kolonies’. Het voelde alsof ik luisterde naar een stem uit een ander tijdsgewricht. Dit soort poëzie, dat het pathos van de grote twintigste-eeuwse dichters weet te bewaren zonder voorspelbaar te worden, zien we te weinig in het Nederlands taalgebied. (…) De intensiteit van de originele poëzie dwingt bewondering af, net als de virtuositeit waarmee die in de vertaling is behouden.’

Lees verder

Rainer Maria Rilke – Het leven van Maria (vert. Piet Thomas)

Piet Thomas (Aalst, 1929), priester en emeritus hoogleraar Letterkunde van de KU Leuven vertaalde ‘Das Marien-Leben’ van Rainer Maria Rilke. Johan Reijmerink is enthousiast over deze nieuwe uitgave, die past in het verlangen naar een spirituele opleving. Wel met een kanttekening: “De mysterieuze toon, klank en kracht die zweemt rond de poëzie van Rilke, is goeddeels verdwenen, ondanks het feit dat Thomas gewetensvol aan zijn vertaling heeft gewerkt.”

Lees verder

Poëzie Kort 2019 / 7

In de laatste Poëzie Kort van voor de zomerstop (15 juli – 12 augustus) recensies over ‘Ik zag een man met een bos bloemen naar de Nieuwstad gaan’ van Lilian Zielstra (Kamiel Choi), ‘Ik tape je een bed’ van Mahlu Mertens (Lennert Ras), ‘Kampen des doods’ van Dick Gebuys (Maurice Broere) en ‘Toegevoegde tijd’ van Eric Vandewyngaerden (door onze gastrecensent Christina Vanderhaeghe).

Lees verder

Paul Roelofsen – Een bloembed, een bloedbad

Het is niet de gewoonte van Hans Puper om te schrijven over bundels van mede-recensenten, want hij is immers ook redacteur. Maar voor zijn 200e recensie maakte hij een uitzondering. Hij is blij met ‘Een bloembed, een bloedbad’ van Paul Roelofsen, een bundel die een levensgevoel uitstraalt dat hem bekend is. Daarnaast bevallen hem de vormen die Roelofsen daarvoor gebruikt.

Lees verder