Jan Vanriet – Stormlicht

Er is een sterk existentiële basis, waarin gevoelens van eenzaamheid en vervreemdheid domineren. Zowel de taal als het levensgevoel dat erin tot uiting komt, ademt iets van het werk van Andreus, van Warmond, van Elburg zelfs. Alsof je gedichten leest die zo uit een bloemlezing van Paul Rodenko hadden kunnen komen – wel geschreven met een nieuwe griffel, maar op dezelfde lei. En soms is Prediker niet ver weg.

Lees verder

Ronelda s. Kamfer – noudat slapende honde

Het is alsof er een film wordt afgespeeld die de kijker zelf regelmatig moet stilzetten of zelfs terugspoelen om zich goed te realiseren wat hier wordt getoond. Er is een werkelijkheid en een verborgen werkelijkheid, en beide blijken op een onheilspellende wijze één. Een overrompelend debuut.

Lees verder

Hans Groenewegen – Zuurstofschuld

Recensent Johan Reijmerink liet zich bij het lezen van Hans Groenewegens ‘zuurstofschuld’ meevoeren door diens bezwerende taal die de verijling de baas wil blijven. De gesproken tekst op de cd droeg daaraan bij.

Lees verder