Meandermagazine
Poëzie in beweging
Interview Aleid Bos
'Ik droom ervan', zegt Aleid Bos, 'dat zo nu en dan iemand een dichtbundel van mij pakt ter vertroosting en dat dan vindt in een gedicht van mij. Dat mijn poëzie verlichting geeft als iemand zich terneergeslagen voelt.' Ze houdt er niet zo van als een gedicht hoogdravend en ingewikkelder klinkt dan wat er te zeggen valt.

Jacobus Bos - Een omgekeerde wereld
De nieuwste bundel van Jacobus Bos heeft de intrigerende titel: ‘Een omgekeerde wereld’. Paul Roelofsen over de stijl van de dichter: ‘het woordgebruik van Bos is niet bepaald lyrisch en op mooischrijverij valt hij ook niet te betrappen; Bos schrijft glashelder en laat zich niet van de wijs brengen door raadsels, paradoxen en andere stijlfiguren.
Wim Vandeleene
Verrassende en spannende beeldspraak van deze dichter die ‘onze zorgen’ laat ‘stijgen als luchtbellen in een aquarium’ en ons ‘het zachte licht dat door gordijnen sijpelt’ laat proeven en het geluk noemt als het natte huis bovendrijft, de toeschouwer wegwuift met een golvend gebaar. En dat is maar goed ook want ‘je tred verandert onder het gewicht van je gemoed’.

Merlijn Huntjens - Onder mij de mat
Het debuut ‘Onder mij de mat’ van Merlijn Huntjens heeft als thema een vechtsport, iets dat we niet vaak tegenkomen in de poëzie. Anneruth Wibaut vindt het een boeiend verhaal en zegt dat de dichter haar verschillende fysieke en transcendente zaken in de bewustzijnstoestand tussen de materiële en de immateriële wereld toonde: ‘Ik werd het spanningsveld binnen gevoerd tussen de uiterste lichaamsbeheersing die het trainen vraagt en een meditatieve houding.'
Iemand toch
Jan Loogman kijkt naar zijn luisteraars die hun laatste levensfase in een staat van verwarring doormaken, zijn ze nog hun vroegere zelf? Wat weten zij van wie zij waren? Hij meent onzekerheid bij hen te voelen, maar het kan even zo goed zijn eigen projectie zijn. Wat vinden zij van zijn tekst? ‘Rottig’, zegt er een.
Nachten van de Poëzie, getekend: Guido Lauwaert
Een gloedvol eerbetoon van Marc Bruynseraede aan Guido Lauwaert, ‘de Gentse literaire gangmaker en vermetele schavuit, bekendste en beruchtste promotor van de poëzie, met onvoltooide middelbare schooljaren maar met een dosis lef’, die naast de Nachten van de Poëzie nog een heleboel andere literaire initiatieven heeft genomen, zowel op de scene als acteur, als in de media, als journalist.
