Gedichten

Miriam Van hee

de piramide van de zon (teotihuacan)

de lucht zal wel ijler geweest zijn
en koeler de wind, de zon had
een andere status, maar evengoed
scheen ze als nu, hard en afstandelijk

het kwam erop aan te zijn voorbereid
de hoogte wenkte en klimmen was
beter dan dalen, de zwaartekracht
leek af te nemen en je zag meer

een soort van verbondenheid, huizen
stoffige wegen waarop zich mensen
bewogen en je zag verder dat deze plek
niet de enige was, deze stad niet en

deze tijd, je hart ging tekeer en je dacht
tevergeefs aan de liefde, het kunnen kiezen,
vrijheid of troost en je voelde een dwaas
verlangen om kennis te maken en toen

dacht je weer aan de vogels, je had ze
toch altijd bijzonder gevonden, om zo
op het laatste moment de vleugels
te spreiden, het ruim aan te doen

Lees verder

Een mooi, noodzakelijk verdriet om van het leven te kunnen houden

David Gyssens: ‘Ik leef graag. Ik ben sterk bezig met het idee van sporen nalaten. Bewijsmateriaal dat ik hier ben geweest. Evengoed weet ik dat alles en iedereen gedoemd is om vergeten te worden. Misschien wordt over 170.000 jaar mijn skelet opgegraven en kom ik in een natuurkundemuseum terecht. Het zou een troost zijn als ik daar vanuit kon gaan. IJdelheid. In de ontgoocheling dat alles maar tijdelijk is ligt een essentiële pijn besloten.’

Lees verder

Jan Lauwereyns – Vloeistof en welvaart

Jan Lauwereyns gaat in zijn nieuwste bundel Vloeistof en welvaart het gesprek met de lezer aan. ‘Hoe vaker je de gedichten in deze bundel leest, hoe interessanter ze apart én als onderdeel van het geheel worden’, aldus Joop Leibbrand

Lees verder

Willem van Toorn – De hofreis

Poëzie Kort: Nooit echt voorbij door Bert van Weenen Na Gedichten 1960-1997 verschenen van Willem van Toorn in 2004 Het stuwmeer en in februari van dit jaar De hofreis. Landschappen en het verglijden van de tijd speelden altijd een belangrijke rol in Van Toorns poëzie, zo ook in zijn nieuwste bundel, die vernoemd is naar de afsluitende reeks ‘De hofreis’ (blz. 53-62), geschreven voor een tentoonstelling te Leiden over Nederlanders in het oude Japan. Ook typerend voor Van Toorn: een elegante stijl waarbij effectief gebruik wordt gemaakt van enjambement en halfrijm (assonantie). Die stijl zorgt ervoor dat deze gedichten wonderlijk […]

Lees verder