Gedichten

Eric van Hoof

Het Plein der Leegte I (Grebbelinie)

Er huizen woorden in deze steen,
maar geen mens, geen dier die hier
alleen loopt te zoeken naar een naam.

Er speelt wind op deze vlakte.
Dit stuk afstervend beton ingeklemd tussen
muren die groen uitgeslagen kalmte voelen.

Er zijn planten die kleven, kleine dieren
die daarvan leven en kinderen die beven
bij de verhalen van kogelgaten.

Een persoon rent, hapt vissen van stilte,
die smachten naar vocht, als sluizen
die wachten op water tussen liniedijken.

Water, ja water vormt dit om
tot een Grebbelinie,
tot een plein van leegte.

Maar bovenal is er stilte, sssst,
de wind waait als de wereld draait
en de linie onveranderd zijn schouders ophaalt.

‘Het maakt niet uit,
het geeft echt niet,
ook dit zal vergaan.’

Als het regent stroomt het water
en de vissen uit mijn mond
kunnen dan ademen.

Lees verder

Gerrit Komrij – Bombast en larie

Poëzie Kort: Tot slot door Bert van Weenen Aan al het goede komt een eind. Dat geldt helaas ook voor de Sandwich-reeks, die redacteur Gerrit Komrij nu zelf na zeven jaar afsluit met de twintigste bundel, Bombast en larie, een mooi roze boekje met ‘de 25 afschuwelijkste gedichten uit de Nederlandse literatuur’. Vier bladzijden gebruikt Komrij om zijn selectie tenenkrommende poëzie bij de lezer te introduceren. In die proloog legt de superpromoter van de Nederlandstalige dichtkunst uit dat je ook naar ‘slechte’ gedichten moet kijken om vast te kunnen stellen wat ‘goede’ poëzie is, wat ‘literatuur’ is. Je zou daaraan […]

Lees verder

Rien Vroegindeweij – Later wordt alles echter

Poëzie Kort: Boemdereboemboemboem door Bert van Weenen Het is een boek van ruim tweehonderd bladzijden geworden, de bloemlezing die de Rotterdamse dichter Rien Vroegindeweij samenstelde uit de zeven bundels die hij publiceerde sinds zijn debuut Een vliegtuig van beton uit 1973. Tevens staan er in Later wordt alles echter een aantal nieuwe gedichten (zeven sonnetten plus twee kwatrijnen). Veel gedichten van Vroegindeweij bevatten met milde ironie overgoten anekdotes, soms à la Buddingh’, andere keren meer à la Chabot, maar altijd direct en scherp, zakelijk. Nuchter en vaak toch ook met een acceptabele dosis weemoed schetst Rien Vroegindeweij de wereld om zich heen, […]

Lees verder

Charles Ducal – Toegedekt met een liedje

In Toegedekt met een liedje, de nieuwste bundel van Charles Ducal, is een dichter aan het woord die in grote vrijmoedigheid een bijna maximale openheid betracht in zijn zelfbeschouwing en reflectie op de wereld, die daarbij het doen van allerlei apodictische uitspraken niet schuwt, maar tegelijkertijd zeer behoedzaam en terughoudend is en letterlijk toedekt. Volgens Joop Leibbrand leidt het tot poëzie die even vanzelfsprekend als dwingend is en in de behandeling van de ‘grote’ onderwerpen liefde, seksualiteit, de dood en de poëzie zelf volstrekt overtuigend.

Lees verder

Gedichten

Jurre van den Berg

VOOR HET VERTREK

Er is een lijst gemaakt met plaatsen
en tijden van aankomst.

Als we de kinderen een lepel
jenever hebben gegeven
kan er gesproken worden

over wat in diepe zakken
te bewaren, wat we achterlaten
waar onze pijngrenzen liggen.

We wegen de bagage
vijlen onze nagels
poetsen tanden zacht

vragen de cartograaf de kaart
nog één maal uit te leggen

terwijl we onze vingers vlijen
aan het voeteneinde
van hoogtelijnen.

Lees verder