Gedichten

Ik was altijd bang dat ik zou worden verslonden door het einde van de roltrap. Ik klemde me vast aan de hand die uit de hemel leek te hangen, maar later gewoon van mijn vader bleek te zijn. Mijn ogen telden alle bomen achter het autoraam. Ik wist niet dat er meer bomen zijn dan mijn wereld ooit kan bevatten. Ik wist niet dat de bomen nog sneller groeiden dan ik. Ik was altijd bang dat ik groter zou worden dan het klaslokaal. Soms wou ik dat de roltrap me verslonden had. Ik open mijn ogen niet want het zou […]

Lees verder

Menno Wigman – Slordig met geluk

Menno Wigman laat er ook in ‘Slordig met geluk’ geen twijfel over bestaan: hij is een romantisch dichter. Dat blijkt al uit het motto, dat wordt toegeschreven aan Theresia van Ávila: ‘Er zijn meer tranen vergoten om verhoorde gebeden / dan om onverhoorde gebeden.’ Met andere woorden: de vervulling is het einde van de droom. De romantiek is bij Wigman zwart – de bundel is doortrokken van seks en dood.

Lees verder

Nikolaas Demoen – tamelijk

In het persbericht over ‘tamelijk’ van Nikolaas Demoen worden zijn gedichten omschreven als ‘beelden die tussen de tekentafel en de huiskamer zijn gevallen. En opgeraapt worden via de omweg van de taal. Zo ontstaan zinnen die een verlangen en een verwachting oproepen en ergens halverwege landen.’ De typering is ongetwijfeld positief bedoeld, maar wat ‘halverwege’ blijft hangen, is zelden scherp en bovendien onafgewerkt.

Lees verder

Nachoem Wijnberg – Van groot belang

Op de site van Atlas Contact staat het volgende citaat over ‘Van groot belang’ van Nachoem Wijnberg: ‘Economie, politiek of geschiedenis gaan over hoe mensen met elkaar zijn. Poëzie is de krachtigste manier om iets te begrijpen van hoe mensen met elkaar zijn. Daarom is poëzie ook de meest geschikte vorm om het over economie, politiek of geschiedenis te hebben, uitstaande vragen te herkennen en redelijke voorstellen te doen.’
Een stevige claim. Wat maakt dat juist poëzie geschikter is dan wetenschappelijke artikelen of essays?

Lees verder