Mustafa Kör – Ben jij liefde

‘Ben jij liefde’ is het debuut van Mustafa Kör (1976) als dichter. De bundel staat in het teken van verlies, afscheid en teleurstelling. Kör weet je zo zijn wereld binnen te trekken, dat je de neiging hebt om de gedichten keer op keer te lezen, alsof ze elke keer iets nieuws te bieden hebben dat je is ontgaan, hoewel je niet direct kan aangeven wat dat dan is.

Lees verder

Paul Gellings – Café Egidius

Paul Gellings nodigt ons in zijn nieuwste bundel ‘Café Egidius’ uit stil te staan bij wat hij in het verleden achter zich heeft gelaten. In de titel van zijn bundel verwijst hij naar het bekendste middeleeuwse lied uit onze literatuurgeschiedenis, ‘Egidius waer bestu bleven’. Daarin beschrijft de dichter zijn verdriet over de dood van zijn vriend en betreurt hij zijn eigen lot. Dit verlies heeft Gellings ertoe gebracht in deze nieuwe bundel op zoek te gaan naar zijn verloren tijd.

Lees verder

Gedichten

drie meisjes hurken bij de gedachtedat alles onderweg is geweestnaar het punt waarop de man met het kindde straat aangaat en de halve vrouwaan een raam staat. terwijl een transistorradio ze hurken alle drie, de meisjes. opdat het onderweg zijnophoudt – dat alles hiernaartoe onderweg is geweestwil niet zeggen dat de aankomst reedsveel blijft buiten beeld – maar ze hurken drie meisjes hurken. omdat ze vrezen dat het punt– waarop de man, de vrouw, het kind – op een rechtelijn ligt. dat het onderweg, een verder wegis. dat een gat, een put zal worden, waarin een manzelfs geen boom wil […]

Lees verder

Dat wat verzwegen wordt

Van Shari van Goethem (1988) verscheen onlangs de debuutbundel Een man begraaft een boom . De flaptekst waarschuwt dat wie de gedichten niet aanvoelt naar een doolhof wordt verwezen. Op zoek naar de uitgang stelde Rob de Vos enkele vragen aan Shari.

Lees verder

Kreek Daey Ouwens e.a. – Ik ben een punt

‘Ik ben een punt’ bevat vertalingen van de poëzie van de dadaïst Hans Arp en reflecties daarop van in taal en beeld van Kreek Daey Ouwens en Harry van Doveren. Zij laten zich leiden door het dromerige van Arp en zijn absurdistische belevingswereld. De (krijt)tekeningen en collagetechnieken van Ineke van Doorn, die voor ‘het beeld’ in de bundel zorg droeg, zijn spannend en suggestief, en passen uitstekend bij de poëzie.

Lees verder