Jelmer Esmyn van Lenteren – Het is koud waar ik niet ben

‘Het is koud waar ik niet ben’ is het debuut van Jelmer Esmyn van Lenteren. Het papieren debuut althans, want hij is allang een gevestigd internetdichter. De grondtoon van zijn gedichten is somber, maar humor en verbeeldingskracht vormen een tegenwicht en dat levert regelmatig verrassend goede gedichten op. Als die elementen ontbreken, zijn de gedichten minder interessant, maar slecht zijn ze nooit.
Een recensie door Hans Puper.

Lees verder

Eke Mannink

‘De taal van het begin’ in de gedichten van Eke Mannink die dit jaar debuteerde met een schrijnende roman, Zo stroom ik van je over.

Lees verder

Wibo Kosters – Inwoner

Of je wilt of niet, de gedichten van Wibo Kosters sleuren je mee de stad in en laten je die zien zoals je hem nooit eerder zag. Een brievenbus die nooit geleegd wordt, IJsselschepen als doemprofeten, warme dagen waarop het geweld toeneemt, eenogige feeksen en de muziek van Neil Young als soundtrack. ‘Inwoner’ is het debuut van Wibo Kosters, en is verluchtigd met eigenzinnige illustraties van zijn broer Bas. Maurice Broere: ‘Een toegankelijke bundel met een gevarieerde inhoud, mooie observaties en humor.’

Lees verder

Rens van Hoogdalem

“Van de dingen die altijd net wat anders”, een flirt met Filosofie, Nederlands, klassieke muziek, toneel en Rens van Hoogdalem.

Lees verder

Gerda Blees – Dwaallichten

Herbert Mouwen trof in de debuutbundel ‘Dwaallichten’ van Gerda Blees een aantal mooie gedichten aan met een ‘krachtige persoonlijke beeldtaal’. Toch is hij niet geheel tevreden: ‘ik verdwaalde in een aantal poëtische zoektochten van personages (‘de dwaallichten’?) waar ik weinig mee kreeg en dat betreur ik. Wel ben ik nieuwsgierig hoe zij zich als dichter gaat ontwikkelen.

Lees verder