door Sander de Vaan
–
Een goed gedicht dwingt je tot herlezen, maar zonder ooit hermetisch of anderszins ‘moeilijk’ te worden. Ik zie tussen de regels door graag een kier naar iets mysterieus, iets onbeschrijfelijks, iets wat je gevoelsmatig raakt maar je verstand vooralsnog te boven gaat. Zo’n kier is natuurlijk alleen de moeite waard als hij omringd wordt door fraaie, muzikale – op het oog eenvoudige – taal en door mooie, onverwachte beelden of een originele invalshoek. In een goed gedicht moet ieder woord op zijn plaats vallen en alle ruis (meer óf minder) buitensluiten.
Sander de Vaan is freelance journalist en doet voor Meander de wereldpoëzie.
foto (c) Alja Spaan, 16 oktober 2017
