Johanna Kruit (Zoutelande 1940) schrijft poëzie voor volwassenen en kinderen. Zij publiceert sinds 1976 en is sinds 1985 fulltime schrijfster. Van haar verschenen tot nu toe ongeveer 50 dichtbundels en kinderboeken.
Johanna publiceert regelmatig op Facebook.
foto Marit Barentsen
Omzien
–
Mijn vader kon met woorden slaan
mijn moeder heeft zichzelf verzwegen
zij reikte mij haar stilte aan
–
nog steeds is er dit kind, verstild van schrik
durft het soms amper te bewegen
het kijkt , het ademt en het stikt
–
maar ’ s avonds als de wereld zwijgt
Is er een hand die woorden schrijft.
–
Mijn vader kon met woorden slaan
mijn moeder heeft zichzelf verzwegen
zij reikte mij haar stilte aan
–
nog steeds is er dit kind, verstild van schrik
durft het soms amper te bewegen
het kijkt , het ademt en het stikt
–
maar ’ s avonds als de wereld zwijgt
Is er een hand die woorden schrijft.
Rivier
–
Aan oevers ben ik gebonden
door zand en water gedragen
–
waar ik ben daar woon ik niet
–
ontleed dus deze woorden niet
maar draag ze door de dagen.
–
Aan oevers ben ik gebonden
door zand en water gedragen
–
waar ik ben daar woon ik niet
–
ontleed dus deze woorden niet
maar draag ze door de dagen.
Tijd
–
Ik ken de eindeloze tik
van tijd die ik niet meer zal krijgen
straks zullen alle woorden zwijgen
de kamer hangt al vol van schrik
–
de nevels komen aan de ramen
zij kleven woorden aan de ruit
die ooit voor mij te samen kwamen
zij ademen stil in en uit
–
de nacht is oud, een vreemde geur
hangt dreigend bij de achterdeur.
–
Ik ken de eindeloze tik
van tijd die ik niet meer zal krijgen
straks zullen alle woorden zwijgen
de kamer hangt al vol van schrik
–
de nevels komen aan de ramen
zij kleven woorden aan de ruit
die ooit voor mij te samen kwamen
zij ademen stil in en uit
–
de nacht is oud, een vreemde geur
hangt dreigend bij de achterdeur.
