Paul Roelofsen – Een bloembed, een bloedbad

Het is niet de gewoonte van Hans Puper om te schrijven over bundels van mede-recensenten, want hij is immers ook redacteur. Maar voor zijn 200e recensie maakte hij een uitzondering. Hij is blij met ‘Een bloembed, een bloedbad’ van Paul Roelofsen, een bundel die een levensgevoel uitstraalt dat hem bekend is. Daarnaast bevallen hem de vormen die Roelofsen daarvoor gebruikt.

Lees verder

Guy Commerman – Verhalen van de zandloper

Op 10 januari 2019 overleed Guy Commerman, dichter, beeldend kunstenaar en medestichter van Gierik & Nieuw Vlaams Tijdschrift. Zijn derde bundel bij uitgeverij Kleinood & Grootzeer, ‘Verhalen van de zandloper’, had hij net voltooid.
Gastrecensent Marc Bruynseraede bespreekt deze bundel.

Lees verder

René Huigen – Steven!

Levity Peters over ‘Steven!’ van René Huigen: ‘[We] hebben steeds vaker te maken met degelijke, kundige en vlijtige letterknutselaars als Huigen, die zich aan de wereld en het menselijk bestaan weinig tot niets gelegen laten liggen, en die alleen maar rond reizen in hun eigen kop, zich vermaken met de literatuur die ze tot zich namen, en die ze goedmoedig als vriendelijke, geurloze boertjes oprispen.’

Lees verder

B. Zwaal – Zeesnede

‘Zeesnede’ bevat bijna alle gedichten van B. Zwaal uit de periode 1984 tot heden. Een deel ervan is nieuw. Berry Vos is onder de indruk: ‘Dit is geen poëzie die je per kilo tot je neemt. Hoe kort sommige gedichten ook zijn, je doet er lang over om ze te verteren. Niet in de zin dat ze zwaar op de maag liggen; integendeel. De poëzie heeft een zeer prettige en lange nasmaak. (…) In de klassieke muziek kennen we de term ‘symfonisch gedicht’, waarmee de componist een verhaal met de muziek wil vertellen, in plaats van zuiver muzikaal te zijn. Analoog hieraan zou je de poëzie van Zwaal ‘poëtische kamermuziek’ kunnen noemen.’

Lees verder

Tomas Lieske – Keto Stiefcommando. Een vertelling in gedichten en prozagedichten.

Herbert Mouwen over ‘Keto Stiefcommando’ van Tomas Lieske: “Impliciet maakt Lieske de lezer duidelijk dat het afgelopen moet zijn met de westerse dominante houding om ongevraagd de geschiedenis van o.a. de Afrikanen te beschrijven. Dat kunnen zij zelf beter dan wie ook, daar hebben zij de ‘blanke geest’ niet bij nodig. Keto Stiefcommando is niet zomaar een origineel tijdsbeeld, het is een pamflet. Samen met de bundel ‘Daedalea’ is het een vlammend dubbelpamflet.”

Lees verder