Judith Omtzigt

‘Waar ik ook kijk raakt de tijd het water’, dicht Judith Omtzigt. Bijna afstandelijk bekijkt ze zichzelf en de wereld, met liefde voor de natuur en de mens en oog voor detail. In korte strofen en helder, laat ze ons voelen hoe je een eenheid kunt bereiken in en buiten jezelf en toont ze ons het grote verband.

Lees verder

Herman Rohaert

Dichter Herman Rohaert over de leegte, luchtbellen die zich vacuüm trekken, het knisperen van waggelende kevers of een zwijgend meisje dat bewegingloos kijkt, een hond door het laatste avondlicht, eens vertrokken kom je niet meer aan. Nieuw werk dat de adem doet inhouden tot het landschap zich weer vult en je verwonderd verder loopt.

Lees verder

Tijs van Bragt

Dichter Tijs van Bragt wil graag iedereen in contact brengen met poëzie, taal en literatuur. Dat doet hij als redactielid van Meander en als drijvende kracht achter Groede Literair maar ook door het uitbrengen van zijn eersteling. Niet als ‘mager vuur’ maar een steeds opnieuw oplaaiende kracht- en lichtbron.

Lees verder

Steven Van Der Heyden

Steven Van Der Heyden maakt voor ons ‘een stilleven met het terloopse van een polaroid’, ‘een reden om te blijven’ terwijl we ‘de vluchtlijnen nog volgen’. Zijn geheugen ‘werkt als een mes en snijdt de korsten van de dagen’. Om zo goed als nieuw te worden van zijn woorden, dat is meer dan ‘een kladversie van mezelf’.

Lees verder

Sara De Lodder

Een dichter die ‘jou, lieve, ademend en onverklaard in gedichten neerleggen’ wil en eerst nog zegt dat je ‘anders bent dan het licht zegt dat je bent’ moeten we haar gang laten gaan. Sara De Lodder verbindt ons met elkaar als de punten van een weiland en wikkelt ons in de zachte deken van herinnering en verlangen.

Lees verder