Een bladeraar pur sang

Frank Sijbenga (Leeuwarden 1979, woont tegenwoordig in Groningen) kan zich voor alles interesseren, behalve voor sport. Hij is bevriend met een aantal gedichten van onder meer Anne Carson en Emily Dickinson, en heeft er geen problemen mee als je graag bevriend of digitaal verweven wilt geraken met zijn eigen poëzie. Meander wilde er het fijne van weten.

Lees verder

Onpoëtische onderwerpen

Rouke van der Hoek is organisatieadviseur bij een maatschap die onder andere overheden ondersteunt bij complexe besluitvormingsprocessen. Af en toe komen onderwerpen uit de beroepspraktijk in zijn gedichten aan de orde: ‘Ik ben met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid de enige dichter die een vers heeft gewijd aan een Europese richtlijn: The Pressure Equipment Directive 97/23/EC.’

Lees verder

Verrimpelde vingertoppen

In december verscheen van David Troch de nieuweling laat[avond]taal, een bundel vol oude mensen, dorpscafés, zakdoeken, ontbijttafels, slaapkamers, kerkhoven, dure auto’s en een Hollywoodactrice die bij de dichter in bed belandt. Meandermedewerker Elly Woltjes voelde de Vlaming aan de tand.

Lees verder

Dichter worden in een uur

Carl de Strycker kocht ooit een boekje, Dichter worden in een uur, en ging aan de slag. Hij schreef honderden gedichten, puur als oefening, iedere dag minstens twee. Meer nog dan de inhoud interesseerde hem de technische kant van het gedichten schrijven: de klank, het ritme. ‘Dat is overigens nog steeds zo’, vertelt hij.

Lees verder

Weltschmerz om Zátopek

Frouke Arns kent haar talen: ze werd tweetalig opgevoed – Nederlands en Duits – en studeerde Engelse Taal- en Letterkunde in Nijmegen. De wereld kent ze ook: na haar middelbare schooltijd woonde ze in Israël en daarnaast reisde ze rond in Azië. Het resulteert in stilistisch speelse poëzie, waarin de lezer rondtrekt in Arns’ wereld.

Lees verder