Frans Budé – Bestendig verblijf

Poëzie Kort: Vijfentwintig jaar Budé door Bert van Weenen Sinds 1984 publiceerde de Limburgse dichter Frans Budé (1945) bij uitgeverij J.M. Meulenhoff in totaal elf dichtbundels: Vlammend marmer, Een leem, Grenswacht, Nachtdroom, De onderwaterwind, Maaltijd, In Remersdaal, Alles gaande, De trein loopt prachtig binnen, Blauwe rijst en onlangs zijn nieuwste Bestendig verblijf. In het gelijktijdig met Bestendig verblijf verschenen essay Dat niets meer voorbijgaat verdedigt Morriën-biograaf Rob Molin Budé tegen allerlei aantijgingen van epigonisme. Na Gerrit Kouwenaar, Hans Faverey en H.C. ten Berge is er gewoon een nieuwe generatie dichters gekomen voor wie het autonome karakter van de poëzie steeds […]

Lees verder

Rob Molin – Dat niets meer voorbijgaat

Poëzie Kort: Reparateur van de tijd door Bert van Weenen Het jubileum van een dichter vieren met een doorwrocht, goed leesbaar overzichtsartikel, dat is niet eens zo’n gek idee. Morriën-biograaf Rob Molin schreef zo’n artikel over Frans Budé (1945), de Maastrichtse dichter die in 1984 bij Meulenhoff debuteerde met de bundel Vlammend marmer en inmiddels alweer vijfentwintig jaar meedraait in het Nederlandse poëziecircuit. Sinds dat debuut heeft Budé volgens Molin ‘een ontwikkelingsgang zonder omwentelingen doorgemaakt. Hoogstens accentverschuivingen deden zich voor. De toon van het gehele oeuvre was in Vlammend marmer gezet.’ Molin wijst de dood aan als het centrale thema […]

Lees verder

Lenze L. Bouwers – Woorden om het licht te horen

‘Bijna honderd rondelen in één bundel, is dat niet wat te veel van het goede?’, vraagt Johan Reijmerink zich af bij het lezen van Lenze L. Bouwers’ Woorden om het licht te horen. Hij kan zich niet aan de indruk onttrekken dat de vorm zo nu en dan zijn suprematie over de inhoud opeist. Veel van Bouwers’ gedichten zijn doordesemd van religiositeit en godsbesef, maar de dichter wordt ondanks zijn wat gesloten wereldbeeld gecomplimenteeerd met zijn zorgvuldige en fraaie taalgebruik.

Lees verder

Marcel Möring – Reinigingsadvies

De willekeur waarmee Reinigingsadvies van Marcel Möring lijkt te zijn samengesteld, sluit zowel qua inhoud als qua grammatica naadloos aan bij wat in de gedichten zelf tot uitdrukking komt. Möring is niet bij uitstek de dichter van ijzersterke beeldtaal, meer die van een vlijmscherpe (zelf)reflectie. Wat Maarten Hamelink betreft ‘poëzie op z’n best’.

Lees verder

Juan Manuel Roca – Een standbeeld voor Niemand

De Haarlemse uitgever In de Knipscheer werkt sinds jaar en dag aan de opbouw van een veelkleurig poëziefonds dat behalve aan het werk van Nederlandse dichters als Chawwa Wijnberg en Klaas de Jager onderdak biedt aan poëzie van Spaans-Amerikaanse, Surinaamse, Antilliaanse en zelfs Molukse origine. Joop Leibbrand is zeker niet ontevreden over de bundels van Henry Habibe, Raj Mohan en John Leefmans, maar wordt pas echt enthousiast bij de Colombiaanse dichter Juan Manuel Roca.

Lees verder