Daniël Dee – Monsterproof

‘Televisiereclames, alcohol, de dood, de liefde: als thema’s voor poëzie zijn ze volledig uitgekauwd en onuitputtelijk tegelijkertijd. Er is een dichter van formaat nodig om over deze onderwerpen nog iets origineels op papier te zetten. Daniël Dee (1975) is zo’n dichter’, stelt Bouke Vlierhuis vast en hij levert er in zijn recensie vervolgens de argumenten bij.

Lees verder

Gerrit Komrij – De 21ste eeuw in 185 gedichten

Ivan Sacharov gaat uitvoerig in op Gerrit Komrij’s De 21ste eeuw in 185 gedichten, vergelijkt deze met de Meanderbundel Nog een lente en doet zijn best de criteria van de samenstellers te achterhalen. Het niveau van beide bundels is gelijkwaardig, maar misschien kiest Komrij net wat ‘schalkser’. Zou het een kwestie van de verhouding mannen – vrouwen in de bundels zijn?

Lees verder

Pim te Bokkel – De dingen de dingen de dans en de dingen

‘Pim te Bokkel is een veelzijdig en ambitieus dichter. Hij wil in zijn gedichten de wereld niet alleen bekijken en beter leren begrijpen, maar laat ook zien dat hij iets teweeg kan brengen, dat hij de wereld van de lezer kan veranderen. Als hij in dit tempo doorgaat zijn dichtkunst te perfectioneren staat ons van hem een indrukwekkend oeuvre te wachten.’ Bouke Vlierhuis in de slotalinea van zijn lovende bespreking van het recent verschenen De dingen de dingen de dans en de dingen.

Lees verder

Anton Korteweg – Ouderen zijn het gelukkigst

Zijn poëzie kenmerkt zich door een soort dubbele ironie, waarin de beschrijving van voornamelijk kleine gebeurtenissen ertoe dient grote, melancholische gevoelens op te roepen, die vervolgens door stijl en woordkeuze haast laconiek geridiculariseerd worden, maar zodanig dat er toch altijd een herkenbare kern overblijft waarin Korteweg zich blootgeeft – om vervolgens met dezelfde vaart al het openhartige en confidentiële toch weer licht bespottelijk te maken.’ Joop Leibbrand over Ouderen zijn het gelukkigst van Anton Korteweg.

Lees verder