Gedichten

Marjon Zomer A6V3.309.2 het bordje boven je bed is een plaatsbepaling voor administratieve doeleinden dat jij hier eindigt en het doel daarvan daar denk ik aan mijn billen drukken een afdruk in de groene stoel die ik niet zie zolang ik zit bij opstaan zuigt de zitting de herinnering aan mij weg terug in oude positie is zij klaar voor een volgende in het bed lig jij je draagt de dood ik laat je ermee achter ik breng een schone pyjama ongestreken uit de droger flanel is gekamd katoen het verzacht de situatie niet

Pieter Grootendorst Vader, vandaag In de schuur brandt nog licht. Je repareert onze geduldige fietsen, bewoont de avond. Probeer je ons te leren kennen? Je denkt misschien dat ik slaap zoals onbereikbare zonen slapen, maar nee, ik maak een tekening van je afwezigheid: een kwart eeuw geleden rukten de hulpdiensten uit om je thuis te brengen.

Roelof ten Napel POËTICA (III) zoals alle geruchten moet je ze betwijfelen, afwachten tot het beweerde wordt bevestigd in wat het zegt het zijn echo's aan de verkeerde kant van het spreekwoord en je moet maar één ding doen: houd het in gedachten tot het bezweerde zich vestigt in het echt

Angelo di Berardino People are strange Door smalle deuren zijn wij gegaan, op trappen van cellofaan, wij leefden dit leven met vingers van vrede. Kwamen wij u tegen, dan kende u ons niet, wij droegen bloemen, de rug gekromd, het hoofd rechtop. Niets zijn wij geweest en alles, en in het diepste van uw aarde heb ik dit gezien. Een schoft van een mens, zijn heimelijk kruipen. Ik hoorde moeders kreunen, zag de monnik branden, de angst in de ogen van mannen. Te vroeg hebben wij de bloemen afgelegd, de woede in lagen van ons afgepeld. Zo hebben wij ons doorgegeven, de leugen hersteld, huizen gebouwd, kinderen gebaard. Wie we geweest zijn, wat we voor u waren, nooit minder dan dit, een handvol dwazen, wat wierook en duiven

Milou Voskuilen Conserveren Als een blind en eenzaam monster kroop de dood naar binnen, door de poriën van zijn huid. Ik streelde zijn hand alsof ik de dood wilde aaien. Ik bedacht me hoe ze de draadjes uit zijn lichaam zouden verwijderen. Hoe ze hem los zouden koppelen van de monitors. Hoe zijn lichaam, ooit zo sterk en warm, zou verdwijnen van de zaal. Het was het lichaam waar ik me door had laten verzwelgen, alsof ik door wilde dringen nog voorbij de huid. Ik had me in zijn lichaam willen nestelen, warm en verzadigd, als een dier in zijn winterslaap. Ik bedacht me dat ik als ik hem in de toekomst wilde strelen ik vingerafdrukken op de foto's achter zou laten. Een oude video moest kijken om zijn stem te hor

Kira Wuck Als het regent op zondag regent het bij ons anders dan bij anderen de lucht is droger en de kat laat zich niet aaien Vroeger hadden we een kijkgat in de schutting daarachter gebeurde het Vanuit de achtertuin zie je waar de vaat zich opstapelt wat de afstand is tussen geliefden als ze elkaar net niet raken Intimiteit is erachter komen dat je met iemand naar hetzelfde punt staart zoals naar mijn ouders die voor de zoveelste keer de muren witten

Georges van Damme Willy Hij schrijft “zandt en cement 9,50 €” en vervoegt de daguren daaronder alsof ook zand werkt of tegenwerkt. Want vloeken om de onwil strijkt hij met de regel glad en legt met haast de klinkers als het geld voor zaterdagse hoeren. Ik verzand met boek op dit terras in stevige verbetenheid en effen binnenin de dag die wringt en oprispt en voel de ergernissen onder de stenen vloeren.

Lize Spit vette jaren Merkel zegt dat het tien jaar duren zal voor we weer terug zijn bij hoe goed het vroeger was zoals we te vroeg aangekomen altijd nog een blokje rond zullen rijden wat blijven treuzelen in andermans gang mijn zusje die al heeft ze een schaar langzaam het lint rond haar pakje ontknoopt het beste aan kaas blijven de onbelegde hoekjes brood

Alida Winter Tegentonen Draak op je rug doezel je in een eiland van kruid. Walrussen doen kunsten met een krukje. Jij droomt niet op of om. Je zoemt en ik zit naast je. Ik lees een boek over meisje in tableau vivant, een man met camelia. Duif komt dichterbij. Draak knipoogt. Ik lees. Jij geeuwt. Straks vertrekt onze trein.